նախընտրելի դարձնել
Yerevan Today–ը գրում է. «ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի և նրա որդու կալանավորումը ակտիվորեն քննարկվում է Ադրբեջանում։ Ընդ որում, ուշագրավ է ոչ միայն այն, թե ինչպես են Բաքվում գնահատում բուն իրադարձությունները, այլև այն, թե քաղաքական ինչ բացատրություն են տալիս դրանց պետականամետ ալիքների եթերներում։
Հատկապես ուշագրավ է Baku TV-ի «Պատերազմ եկեղեցու և օլիգարխների դեմ. Ինչի՞ է պատրաստվում Փաշինյանը։ — ԻՐԱԿԱՆ ՕՐԱԿԱՐԳ»վերնագրով եթերը, որտեղ Ռոբերտ Քոչարյանի շուրջ տեղի ունեցող իրադարձությունները դիտարկվում են Հայաստանի կառավարության՝ 2026–2031 թվականների ծրագրի հաստատման հետ նույն համատեքստում։ Հաղորդավարը Քոչարյանի ձերբակալությունը ուղղակիորեն կապում է խորհրդարանական ընտրություններին Փաշինյանի հաղթանակի հետ։
Միևնույն ժամանակ ադրբեջանական հեռուստաալիքը չի թաքցնում, որ ընդդիմության դեմ գործողությունները կարող են Փաշինյանի համար ներքաղաքական լուրջ հետևանքներ ունենալ։ Եթերում ընդունվում է, որ քաղաքական հետապնդումների տպավորությունը կարող է խորացնել հայաստանյան հասարակության բևեռացումը և հրահրել փողոցային բողոքի ակցիաներ։
«Քաղաքական հետապնդումների արտաքին պատկերը կարող է ուժեղացնել հասարակության բևեռացումը, արմատական ընդդիմությունը կարող է դիմել փողոցային բողոքի։ Ուստի կան անջատողականության և ահաբեկչության դեմ պայքարի հարցեր, միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանի համար կարևոր կարճաժամկետ հեռանկարում սա նաև այդ հանցագործների արտահանձնման հարց է»,- ասվում է եթերում։
Սակայն Բաքվի հիմնական հետաքրքրությունն այլ է։ Այստեղ Քոչարյանի կալանավորումը դիտարկվում է որպես մի գործընթացի մաս, որը պետք է Փաշինյանի համար քաղաքական տարածք ապահովի սեփական ծրագրերն իրականացնելու, առաջին հերթին՝ սահմանադրական բարեփոխումների և հնարավոր հանրաքվեի անցկացման համար։
Մեկ այլ իշխանամետ İCTİMAİ TV ալիքի եթերում, որին մասնակցում է քաղաքական մեկնաբան Ռասիմ Մուսաբաևը, ներկայացվում է ուրիշմեկնաբանություն։
Այս տարբերակում Ռոբերտ Քոչարյանի ձերբակալությունը դիտարկվում է նախևառաջ Երևանի և Մոսկվայի հարաբերությունների պրիզմայով։ Մուսաբաևը պնդում է, որ նախկինում Ռուսաստանի ղեկավարությունն իբր միջամտում էր Քոչարյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակին, մինչդեռ ներկայիս իրավիճակն առանձնանում է նման միջամտության բացակայությամբ։ Նրա մեկնաբանությամբ՝ սա վկայում է Փաշինյան–Մոսկվա ուժերի հարաբերակցության փոփոխության մասին։
Նմանատիպ թեզ ARB 24-ի եթերում հնչեցնում նաև Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր Գուդրատ Հասսանգուլիևը՝ ուղղակիորեն հայտարարելով,որ Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ Փաշինյանի գործողությունները որևէ առնչություն չունեն «սոցիալական արդարության վերականգնման» կամ օրենքի գերակայության ապահովման հետ։
Միևնույն ժամանակ պատգամավորը ռուսական գործոնի վերաբերյալ Baku TV-ից փոքր-ինչ տարբերվող մեկնաբանություն է առաջարկում։
Եթե Baku TV-ում Քոչարյանի ձերբակալությունը բնութագրում են որպես «մարտահրավեր Պուտինին», ապա ադրբեջանցի պաշտոնյանՓաշինյանին միանշանակ հակառուսական կամ ամբողջությամբ արևմտամետ քաղաքական գործիչ չի համարում։ Ընդհակառակը, առաջ է քաշում վարկած, որ Փաշինյանը կարող է Մոսկվային բոլորովին այլ ազդակ ուղարկել․ Ռուսաստանին իբր այլևս պետք չէ այլընտրանքային քաղաքական ուժ Հայաստանում, քանի որ Փաշինյանն ինքը կարող է պայմանավորվել Մոսկվայի հետ և ապահովել անհրաժեշտ հարաբերությունները։
Ադրբեջանական նյութերում կրկնվող թեզերից է կալանավորումների կապը Հայաստանի Սահմանադրության հնարավոր փոփոխության հետ։
Baku TV-ն ուղղակիորեն պնդում է, որ ընտրություններից հետո Փաշինյանի առջև երկու ճանապարհ կար՝ փորձել պայմանավորվել ընդդիմության հետ կամ կոշտ ճնշում գործադրել։ Եթերի հեղինակների կարծիքով՝ ընտրվել է երկրորդ տարբերակը։
Ի վերջո, ադրբեջանական լրատվամիջոցները Հայաստանում տեղի ունեցողը դիտարկում են որպես նոր քաղաքական իրականության ձևավորման գործընթաց։ Միաժամանակ ադրբեջանցի մեկնաբաններն իրենք էլ ընդունում են լուրջ ռիսկերի առկայությունը՝ հասարակական բևեռացման խորացում, հնարավոր բողոքի ակցիաներ և ընդդիմության դիմադրություն։
Սակայն հրապարակումների և եթերների ընդհանուր տոնայնությունն ակնհայտ է․ Բաքվում տեղի ունեցողն ընկալում են ոչ այնքան որպես Հայաստանի ներքին քաղաքական պայքար, որքան որպես Հարավային Կովկասում ընթացող լայնածավալ աշխարհաքաղաքական վերադասավորման մաս։
Բաքվի մեկնաբանության շրջանակում Ռոբերտ Քոչարյանի կալանավորումն ընդամենը շատ ավելի մեծ գործընթացի տարրերից մեկն է․ Փաշինյանը փորձում է վերջնականապես փոխել երկրի ներքին քաղաքական համակարգը, ամրագրել սահմանադրական նոր կուրսը և միաժամանակ նվազեցնել Մոսկվայի ազդեցությունը։
Ադրբեջանի համար նման սցենարը շահավետ է։ Հենց այդ պատճառով Բաքվում այսօր Հայաստանի իշխանությունների յուրաքանչյուր քայլին հետևում են ոչ միայն որպես հարևան երկրում տեղի ունեցող ներքին իրադարձության, այլև որպես տարածաշրջանում ուժերի հավասարակշռությունը փոխող գործընթացի»։
