Սեուտայում ճգնաժամը փաստացիորեն Իսպանիայի քաղաքական օրակարգից դուրս է մղել մնացած թեմաները, հայտնում է El Pais։
Պեդրո Սանչեսի կառավարությունը և ընդդիմադիր Ժողովրդական կուսակցությունը հետաձգել են նոր քաղաքական սեզոնի սկզբին նախատեսված նախաձեռնությունները, քանի որ երկրի ուշադրությունը շարունակում է կենտրոնացած մնալ ինքնավար քաղաքի իրավիճակի վրա։
Երեքշաբթի Իսպանիայի նախարարների խորհուրդը նախատեսում է հաստատել 165 մլն եվրո արժողությամբ արտակարգ փաթեթը։ Միջոցները կուղղվեն Սեուտայի տնտեսության աջակցմանը, առևտրի և զբոսաշրջության վերականգնմանը, ինչպես նաև կրթության, առողջապահության և արդարադատության համակարգերի ամրապնդմանը։
Մոտ 80 մլն եվրո նախատեսվում է ներդնել քաղաքի տնտեսության մեջ առաջիկա չորս ամիսների ընթացքում։ Եվս 70 մլն եվրո նախատեսված է 2027 թվականի համար։ Ընդհանուր առմամբ, առաջիկա մեկուկես տարվա ընթացքում ուղղակի տնտեսական ներարկումները կկազմեն 150 մլն եվրո։ Ընդ որում, այս միջոցները ներառված չեն Սեուտայի զարգացման 180 մլն եվրո արժողությամբ առանձին երկարաժամկետ ծրագրում։
Իսպանիայի կառավարության տվյալներով, 35 մլն եվրո կհատկացվի որպես ուղղակի աջակցություն փոքր բիզնեսին և ինքնազբաղվածներին, ևս 15 մլն եվրո՝ առևտրի և զբոսաշրջության ոլորտի վերականգնման համար, որոնք լրջորեն տուժել են հուլիսի 30-ին և 31-ին սահմանը զանգվածաբար հատելուց հետո։ Լրացուցիչ 15 մլն եվրո կուղղվի կրթությանը, բժշկությանը և դատական համակարգին։
Կառավարությունը հայտարարել է, որ գլխավոր խնդիրն այժմ ոչ թե փողի կամ քաղաքական կամքի պակասն է, այլ լոգիստիկան։ Իշխանությունները փորձում են լրացուցիչ տեղեր գտնել այն միգրանտների տեղավորման համար, որոնք գտնվում են քաղաքի փողոցներում, անտառներում և լողափերում։ Միաժամանակ արագացվում է նրանց վերադարձի ընթացակարգը․ աշխատանքի են ներգրավվում լրացուցիչ աշխատակիցներ, աջակցություն է ցուցաբերում Frontex-ը, իսկ միգրանտների հետ հարցազրույցները կարող են հեռավար անցկացնել այլ շրջանների ոստիկանները։
Կառավարությունը հույս ունի երկու շաբաթվա ընթացքում հասնել նրան, որ միգրանտները դադարեն գիշերել Սեուտայի փողոցներում։
Վարչապետ Պեդրո Սանչեսը հուլիսի 31-ից ի վեր Սեուտայում չի հայտնվել, թեև քաղաք են այցելել նրա կաբինետի բազմաթիվ անդամներ։ Նրա քաղաքական դիրքերը այնտեղ լրջորեն թուլացել են․ քաղաքն արդեն 25 տարի վերահսկում է Ժողովրդական կուսակցությունը։ Միևնույն ժամանակ կառավարությունը շեշտում է, որ հենց Սանչեսի օրոք է Սեուտան ստացել ավելի շատ դաշնային միջոցներ, քան նախորդ կառավարությունների ժամանակ։ Իշխանությունների տվյալներով, ութ տարվա ընթացքում քաղաքին ուղղակի տրանսֆերտները կազմել են 428 մլն եվրո՝ մոտ 50%-ով ավելի, քան Մարիանո Ռախոյի կառավարման շրջանում։
Երկուշաբթի Սանչեսը իսպանական Cadena SER ռադիոկայանին տված հարցազրույցով կսկսի նոր քաղաքական սեզոնը, իսկ հինգշաբթի ելույթ կունենա Կոնգրեսում, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կդարձվի Սեուտայի ճգնաժամին։ Կառավարությունում ընդունում են, որ ճգնաժամին արձագանքը բավականաչափ արագ չի եղել, սակայն հույս ունեն համոզել հանրությանը, որ իրավիճակը աստիճանաբար կայունանում է։
Սանչեսի հիմնական փաստարկներից մեկը կլինի Մարոկկոյի հետ համագործակցությունը։ Իսպանական իշխանությունները պնդում են, որ հենց Ռաբաթի հետ փոխգործակցության շնորհիվ սահմանը զանգվածաբար հատածների ավելի քան 90%-ը մի քանի ժամվա ընթացքում վերադարձվել է Մարոկկո։ Իսպանիայի արտաքին գործերի նախարար Խոսե Մանուել Ալբարեսը հայտարարել է, որ կառավարությունը հիմքեր չունի կարծելու, թե մարոկկոյական իշխանություններն են կազմակերպել զանգվածային անցումը։ Ըստ նրա, տեղի ունեցածի հետևում կարող էին կանգնած լինել միգրացիոն ցանցեր, որոնք հազարավոր մարդկանց համոզել էին, թե սահմանը բաց է։
Իսպանական իշխանությունները նաև հայտարարում են, որ օգտագործվել է արհեստական բանականություն՝ Սանչեսի ելույթներով կեղծ տեսագրություններ տարածելու համար, որոնք կարող էին միգրանտներին մոլորության մեջ գցել։
Մինչդեռ Ժողովրդական կուսակցությունը ճգնաժամը դիտարկում է որպես կառավարության քաղաքական ապագայի համար լուրջ սպառնալիք։ Ընդդիմությունը կարծում է, որ Սեուտայի իրավիճակը կարող է Սանչեսի համար դառնալ բեկումնային պահ՝ համադրելի այն բանի հետ, ինչպիսին Մարիանո Ռախոյի կառավարության համար դարձավ կատալոնական ճգնաժամը։
Կառավարությունը, ընդհակառակը, հույս ունի աստիճանաբար փակել Սեուտայի թեման և վերադառնալ իր ավանդական քաղաքական օրակարգին՝ տնտեսությանը, սոցիալական բարեփոխումներին և ձախ ընտրողների մոբիլիզացմանը։ Սակայն քանի դեռ ճգնաժամը մնում է չլուծված, ընդդիմությունը հնարավորություն է ստանում միաժամանակ քննադատել իշխանություններին իսպանական հասարակության համար առավել զգայուն երկու ուղղություններով՝ միգրացիայի և կառավարության ընդհանուր արդյունավետության հարցերով։





























