Իտալիայից հնագետը հայտնել է փյունիկյան արհեստական ​​նավահանգստի կրկնակի հետազոտության արդյունքների մասին, որը գտնվում է Մոտիա կղզում:

Պեղումները ցույց են տվել, որ մինչ հույների կողմից քաղաքի կործանումն այս կառույցը որպես ծիսական ավազան է օգտագործվել։ Այն գտնվել է մոնումենտալ սրբավայրի կենտրոնում, գրում է Planet Today-ը։

Փյունիկյան որոշ քաղաքներում գիտնականներին հաջողվել է հնագույն արհեստական ​​ներքին նավահանգիստներ՝ կոտոններ հայտնաբերել: Ամենահայտնի այդպիսի կառույցը գտնվում է Կարթագենում։ Մոտիայի վրա հնագիտական ​​աշխատանքների ընթացքում գիտնականները նմանատիպ կառույց են գտել՝ 52.5×37 մետր չափերով։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ դա արհեստական ​​կոտոն է, որտեղ կարելի էր հայտնվել ծովից արհեստական ​​ալիքով։ Կղզում նաեւ բերդի, վիլաների, կրոնական շինությունների պատերի մնացորդներ եւ բազմաթիվ արտեֆակտներ են հայտնաբերվել:

Մասնագետները նաեւ ենթադրում են, որ համալիրը նվիրված է եղել ջրերին, երկնքին եւ դրանց հետ կապված աստվածներին, որոնք առանցքային դեր ունեին փյունիկյան ժողովրդի կրոնական պատկերացումների մեջ: Պեղումները ցույց են տվել, որ մ.թ.ա. 8-5-րդ դարերում ավազանը կապված չի եղել Ստանյոնե Մարսալայի ծովածոցի եւ, հետեւաբար, բաց ծովի հետ։ Միացնող ջրանցքը կառուցվել է հույների կողմից Մոտիայի ոչնչացումից հետո՝ մ.թ.ա. 397/396 թթ.։ Դրանից հետո այն կարող էր որպես չոր նավահանգիստ օգտագործվել: