Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիսաբեթ II-ը գահ է բարձրացել 1952 թվականին, երբ ընդամենը 25 տարեկան էր։ Սա բրիտանական պատմության մեջ որեւէ միապետի ամենաերկար թագավորությունն է եղել: 2015 թվականին նա գերազանցել է իր նախատատի՝ թագուհի Վիկտորյայի ռեկորդը, որը գահին անցկացրել է 62 տարի։

Այս տարի նա նշեց իր պլատինե հոբելյանը՝ դառնալով համաշխարհային պատմության մեջ երկրորդ ամենաերկար կառավարող միապետը՝ Ֆրանսիայի թագավոր Լուի XIV-ից հետո, որը կառավարել է 72 տարի 110 օր։

Այս 70 տարիների ընթացքում Եղիսաբեթ II թագուհու օրոք աշխատել են է 15 վարչապետներ, այդ թվում՝ Ուինսթոն Չերչիլը եւ Մարգարետ Թետչերը՝ Բրիտանիայի առաջին կին վարչապետը: Ավելի քան յոթ տասնամյակի ընթացքում նա ապրել է մի քանի պատմական պահեր, այդ թվում՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, նա պետության վերջին ողջ մնացած ղեկավարն էր, որը մասնակցել էր պատերազմին, եւ Աֆրիկայի ու Կարիբյան ավազանի ավելի քան 20 երկրների անկախացումը Միացյալ Թագավորությունից:

Թագուհին նաեւ միապետ է եղել ԱՄՆ 13 նախագահների օրոք եւ հանդիպել է նրանցից 12-ի հետ: Ըստ Սպիտակ տան պատմական ասոցիացիայի՝ նա չի հանդիպել Լինդոն Ջոնսոնի հետ, սակայն հանդիպել է նրա քրոջ՝ արքայադուստր Մարգարետի հետ, 1965 թվականին Սպիտակ տուն պաշտոնական այցի ժամանակ։

Եղիսաբեթ II թագուհու՝ որպես պետության ղեկավարի պաշտոնավարումը համընկավ հետպատերազմյան խիստ խնայողության, կայսրությունից Համագործակցության անցման, սառը պատերազմի ավարտի եւ Եվրամիության կազմ Բրիտանիայի մտնելու ու դուրս գալու հետ:

Եղիսաբեթը թագադրվել է Վեսթմինսթերյան աբբայությունում 1953 թվականի հունիսի 2-ին՝ այն ժամանակ ռեկորդային հեռուստալսարանի առջեւ, որը կազմում էր ավելի քան 20 միլիոն մարդ:

Հետագա տասնամյակներին մեծ փոփոխություններ տեղի ունեցան՝ Բրիտանական կայսրության ավարտը արտասահմանում եւ բուռն 60-ականները, որոնք վերացրեցին սոցիալական նորմերը:

Եղիսաբեթը բարեփոխեց միապետությունը այս ոչ այնքան հարգալից դարի համար՝ շփվելով հասարակության հետ՝ զբոսանքների, թագավորական այցելությունների եւ հանրային միջոցառումների հաճախելու միջոցով: Նրա նվիրվածությունը Համագործակցությանը մշտական է եղել՝ նա գոնե մեկ անգամ այցելել է Համագործակցության յուրաքանչյուր երկիր:

Բայց եղել են նաեւ անձնական ու հանրային ցավի ժամանականեր։ 1992 թվականը թագուհու համար «սարսափելի տարի» էր՝ հրդեհը ոչնչացրեց Վինձորի ամրոցը՝ մասնավոր նստավայրը, ինչպես նաեւ աշխատանքային պալատը, եւ ամուսնալուծվեցին նրա երեք երեխաները:

1997 թվականին Փարիզում ավտովթարի հետեւանքով Ուելսի արքայադուստր Դիանայի մահից հետո թագուհին քննադատության ենթարկվեց հրապարակայնորեն արձագանքել չցանկանալու համար:

Հարցեր են եղել ժամանակակից հասարակության մեջ միապետության արդիականության վերաբերյալ։ «Ոչ մի հաստատություն… չպետք է զերծ մնա նրանց ուշադրությունից, ովքեր հավատարմություն եւ աջակցություն են ցուցաբերում իրեն, առավել եւս նրանց, ովքեր դա չեն անում»,- խոստովանել է նա:

Ստորեւ ներկայացնում ենք թագուհուց հայտնի մեջբերումները.

«Հարկ է հիշել, որ հաճախ փոքր քայլերը, այլ ոչ թե հսկայական ցատկերն են հասցնում ամենակայուն փոփոխությունների»:

«Ատելն ու ավերելը միշտ ավելի հեշտ է եղել: Ստեղծելն ու փայփայելը՝ շատ ավելի դժվար»։

«Ես հիշում եմ իմ տարիքի մի տիկնոջ, որին օրերս լուրջ փոքրիկ թոռնուհին հարցրեց. «Տատիկ, հիշու՞մ ես քարե դարը»: Թեեւ դա կարող է չափազանց հեռուն գնալ, ավագ սերունդը կարող է համատեքստի զգացում տալ, ինչպես նաեւ փորձի իմաստություն, որը կարող է անգնահատելի լինել»:

«Երբ կյանքը դժվար է թվում, համարձակները չեն հանձնվում կամ չեն ընդունում պարտությունը. փոխարենը նրանք լի են ավելի լավ ապագայի համար պայքարելու վճռականությամբ»:

«Հսկայական ցատկերը հաճախ սկսվում են փոքր քայլերից»:

«Ես երբեք չեմ կարող կրել բեժ գույնի հագուստ, քանի որ ոչ ոք չի իմանա, թե ով եմ ես»:

«Ինձ պետք է տեսնել, որպեսզի ինձ հավատան»:

Ըստ BBC-ի նյութերի