Ճապոնական կղզու տխրահռչակ հանքերի ցանցը հայտնի է նրանով, որ պատերազմական  ժամանակ այնտեղ օգտագործում էին զորակոչիկների աշխատուժը, ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության գրանցամատյանում, երբ հայտնի է դարձել, որ Հարավային Կորեան հրաժարվել է նախկինում այն այց ցանկում ներառելու վերաբերյալ իր առարկություններից, հայտնել է Ֆրանսպրես գործակալությունը:

Ենթադրվում է, որ ոսկու և արծաթի Սադոյի հանքերը, որոնք ներկայում հանրահայտ տեսարժան վայր են զբոսաշրջիկների համար, ըստ ամենայնի, սկսել են գործել դեռևս 12-րդ դարում և շարունակել են արտադրանք թողարկել մինչև Երկրորդ աշխարհամարտը:

Ճապոնիան՝ երկար պատմության և հանքարդյունաբերության պարզունակ եղանակների պատճառով, որոնք կիրառվում էին այն ժամանակ, երբ եվրոպական հանքերի աշխատանքը փոխարինվեց մեքենաների աշխատանքով,  իր թեկնածությունն առաջադրեց Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար:

Սեուլը հանդես եկավ  առաջարկի դեմ, երբ առաջին անգամ առաջադրվեց, քանի որ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ, երբ Ճապոնիան բռնազավթեց Կորեական թերակղզին՝ հարկադրաբար օգտագործվեց կորեական աշխատուժը:

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Նյու Դելիում շաբաթ օրն անցկացված կոմիտեի նիստի ժամանակ հաստատել է հանքերը ներառումն իր ցանկում, ինչպես առաջարկվել էր՝ ուշադրություն դարձնել «հանքարդյունաբերական գործունեության և սոցիալական և աշխատանքի կազմակերպման» հնագիտական ​​ պահպանվածությանը: