նախընտրելի դարձնել
Քաղաքական առումով Հայաստանին սպասում են Եվրամիությունում, ԵՄ-ն ցանկանում է ավելի ընդլայնվել դեպի արևելք և հարավ, բայց գործնականում բոլորովին այլ տեսք ունի, քանի որ Եվրամիությանն անդամակցելու գործընթացը շատ բարդ է։ Այս մասին NEWS.am -ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց գերմանացի քաղաքագետ Ալեքսանդր Ռարը։
Նրա գնահատմամբ՝ Հայաստանը լավագույն դեպքում կարող է անդամակցել Եվրամիությանը 10 տարի հետո։
Նա հիշեցրեց, որ երկիրը, որը ցանկանում է անդամակցել Եվրամիությանը, պետք է մի շարք շատ բարդ որոշումներ կայացնի, փոխի իր իրավական համակարգը, իր տնտեսությունը մոտեցնի ԵՄ չափանիշներին և համաձայնի դաշնակից լինել անվտանգության հարցերում։
«Սրանք բոլոր հարցերն են, որոնք այդքան շուտ չեն լուծվելու Հայաստանի հետ կապված։ Այդ ընթացքում Եվրամիությունը կշարունակի խոստանալ և գրավել Հայաստանին դեպի իրեն՝ առաջին հերթին Հայաստանին ռուսական ուղեծրից և Եվրասիական տնտեսական միությունից դուրս բերելու համար։ Սակայն գործնականում երկար ժամանակ տեղի չի ունենա։ Եվրամիությունն այժմ բոլորովին այլ խնդիրներ ունի, քան իրավիճակը Կովկասում։
Երկրորդ՝ Եվրամիությանն անդամակցելու համար Հայաստանը պետք է ստանա այս ասոցիացիայի բոլոր անդամների համաձայնությունը։ Պետք է տարիներ շարունակ աշխատել, շատ հարցեր լուծել, շատ կամուրջներ կառուցել։ Դա երկար գործընթաց է: Միաժամանակ չեմ բացառում, որ Հայաստանը կարող է մոտենալ Եվրամիությանը»,- ընդգծեց փորձագետը։
Նա կրկնեց, որ Հայաստանի մուտքը Եվրամիություն ներկայումս անիրատեսական է, քանի որ ԵՄ-ն չունի փող կամ բավարար քաղաքական կամք։
«Եվրամիությունը ցանկանում է նոր անդամներ հավաքագրել, բայց ոչ ոք չգիտի, թե ինչպես դա անել իրականում: Բոլորը հասկանում են, որ խոչընդոտները չափազանց շատ են։ Կարծում եմ՝ պետք է ազնիվ բանակցություններ վարել, որ ներկա փուլում Եվրամիության ընդլայնումն անհնար է։ Միակ բանը, ինչի վրա Հայաստանը կարող է հույս ունենալ, այն է, որ Եվրամիությունը կհամաձայնի խորացնել Հայաստանի համար ասոցացման կարգավիճակը և վերահսկի, թե ինչպես է Հայաստանը անհրաժեշտ քայլեր ձեռնարկելու դեպի Եվրամիություն։ Դուք պետք է պատրաստ լինել շատ դժվար ճանապարհին, որը կտևի երկար տարիներ: Եվ մենք չգիտենք, թե ինչպիսին կլինի Եվրոպան 20 տարի հետո»,- ասաց Ռահրը։
Նրա գնահատմամբ՝ Ադրբեջանի և Թուրքիայի գործոնները հիմնարար ազդեցություն ունեն Եվրամիության հետ Հայաստանի մերձեցման հեռանկարների վրա։ Բացի այդ, իր դերն ունի նաև ռուսական գործոնը, քանի որ պարզ չէ, թե ինչպես կզարգանան Եվրոպայի և Ռուսաստանի հարաբերությունները Ուկրաինայի պատերազմից հետո։
«Թուրքիան ամեն դեպքում ավելի կարևոր գործոն է, քան Ադրբեջանը։ Թուրքիան գտնվում է Հայաստանի և Եվրամիության միջև։ Այսօր ԵՄ-ն կարծում է, որ գաղափարական պատճառներով Թուրքիան չի կարող ընդունվել Եվրամիություն։ Եվրամիության երկրներից շատերը չեն ցանկանում Թուրքիային ընդունել այս կազմակերպության մեջ, սակայն եթե բանակցություններ են ընթանում Հայաստանի հետ, ապա միշտ առաջին պլան է մղվում Եվրամիության պահանջը՝ բացել Թուրքիայի հետ սահմանը՝ դրա միջոցով աշխարհագրորեն հաղորդակցվելու համար:
Այսինքն՝ Հայաստանը դեռ շատ դժվար ճանապարհ ունի անցնելու Թուրքիայի հետ ցանկացած տեսակի հարաբերություններ կառուցելու համար՝ նախքան Եվրամիությանն անդամակցելու մասին լրջորեն մտածելը։ Սա նույնպես պատնեշ է, բայց դա չի նշանակում, որ Հայաստանը կհրաժարվի իր կուրսից։ Հիմա նա հայտարարում իր մասին, գնդակը Բրյուսելի դաշտում է։ Սակայն Հայաստանը վերջին տարիներին պետք է վերացներ առկա արգելքները»,- եզրափակեց քաղաքագետը։
