նախընտրելի դարձնել
Օսկարակիր ռեժիսոր Օլիվեր Սթոունը, որի 1991 թվականին նկարահանված «Ջոն Քենեդի» ֆիլմը ներկայացրել է նախագահ Ջոն Քենեդիի սպանությունը որպես գաղտնի կառավարական դավադրության արդյունք, երեքշաբթի Կոնգրեսին ցուցմունք կտա սպանության առնչությամբ հազարավոր նոր հրապարակված պետական փաստաթղթերի մասին, հաղորդում է Associated Press-ը:
Ըստ փորձագետների՝ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի հրամայած փաստաթղթերում չկա որևէ բան, որը կվիճարկի այն եզրակացությունը, թե Քենեդին սպանվել է միայնակ զինված անձի ձեռքով:
Փաստաթղթերից շատերը նախկինում հրապարակվել էին, բայց պարունակում էին վերջերս ջնջված խմբագրումներ, ներառյալ Սոցիալական ապահովության համարները, ինչը զայրացրել էր մարդկանց, որոնց անձնական տվյալները բացահայտվել էին:
Դաշնային գաղտնիքների գաղտնազերծման վերաբերյալ Ներկայացուցիչների պալատի աշխատանքային խմբի առաջին լսումները տեղի են ունեցել հինգ տասնամյակ անց, երբ Ուորենի հանձնաժողովը եզրակացրել է, որ 24-ամյա նախկին ծովային հետևակային Լի Հարվի Օսվալդը միայնակ է կրակել Քենեդիի վրա, երբ նրա ավտոշարասյունը ավարտել է երթը Դալլասի կենտրոնում 1963 թվականի նոյեմբերի 22-ին:
Սակայն գիտնականներն ու պատմաբանները սպանությանը չեն վերաբերվել որպես չբացահայտված գործ՝ ապացույցներ, որ Օսվալդը միայնակ զինված մարդ է եղել համարել է համոզիչ:
Հանրապետական պատգամավոր Աննա Պաուլինա Լունան, որը ղեկավարում է աշխատանքային խումբը, անցյալ ամիս հայտարարել է, որ ցանկանում է աշխատել գրողների և հետազոտողների հետ՝ օգնելու լուծել «ԱՄՆ պատմության ամենախոշոր չբացահայտված գործերից մեկը»:
Սթոունի «Ջոն Քենեդի» ֆիլմը ութ անվանակարգով առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի, դրանց թվում՝ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգով, և արդյունքում շահել է երկու «Օսկար»։ Կինովարձույթում ֆիլմը հավաքել է ավելի քան 200 միլիոն դոլար, բայց միաժամանակ հետապնդվում էր դրա արժանահավատությանն առնչվող հարցերով:
Քենեդու սպանության վերաբերյալ Կոնգրեսի վերջին պաշտոնական հետաքննությունն ավարտվել է 1978 թվականին, երբ Ներկայացուցիչների պալատի հանձնաժողովը զեկույց հրապարակեց՝ եզրակացնելով, որ Խորհրդային Միությունը, Կուբան, կազմակերպված հանցագործությունը, ԿՀՎ-ն և ՀԴԲ-ն ներգրավված չեն, բայց Քենեդին «հավանաբար սպանվել է դավադրության արդյունքում»:
1976 թվականին Սենատի կոմիտեն հայտարարել է, որ «դավադրության առկայության եզրակացությանը աջակցելու համար» բավարար ապացույցներ չի գտել:
