Չինացիներն ասում են. «Երկնքում կա դրախտ, իսկ երկրի վրա՝ Սուչժոուն և Հանչժոուն»։ Իսկ Սիխուն այս «երկրային դրախտի» գլխավոր զարդն է։
Հանչժոուի Սիխու լիճը դասական չինական էսթետիկայի կենդանի մարմնավորումն է։ Ըստ հնագույն առասպելի՝ լիճը պարզապես ջուր չէ։ Ժամանակին Նեֆրիտե վիշապն ու Ոսկե փյունիկը գտել են մի փայլուն մարգարիտ։ Դրա համար մղվող պայքարի ժամանակ մարգարիտն ընկել է երկրի վրա և վերածվել Սիխու մաքրամաքուր լճի։ NEWS.am-ի թղթակիցը լճում եղել է Բարիդրացիության, բարեկամության և համագործակցության չինական կոմիտեի (ՇՀԿ ԲԲՀԿ) կողմից կազմակերպված մեդիա տուրի շրջանակներում։


Լճի ամենաճանաչելի խորհրդանիշը ջրի միջից բարձրացող երեք փոքրիկ քարե պագոդաներն են։ Դրանք կոչվում են «Լուսնին գրավող երեք պագոդաներ»։ Լիալուսնի ժամանակ դրանց մեջ մոմեր են վառում, և ջրի մեջ դրանց արտացոլանքը բազմաթիվ փոքրիկ լուսինների տեսք է ստանում։ Այս տեսարանն այնքան կարևոր է Չինաստանի համար, որ այն պատկերված է 1 յուան անվանական արժեքով թղթադրամի վրա։


Չինական պարտեզապուրակային ճարտարապետության մեջ պագոդաներն անվանում են «բնապատկերի աչքեր»։ Առանց դրանց լճի տարածությունը հարթ կթվար։ Սիխուի պագոդաները ծառայում են որպես կողմնորոշիչներ. դրանք «հավաքում» են տեսարանը մեկ միասնական հորինվածքի մեջ՝ ջրի հայելային մակերեսը կապելով երկնքի հետ։


Հենց լճի ափերին են տարածվում հայտնի Լունցզին թեյի պլանտացիաները։ Սա աշխարհի ամենաթանկ և հարգի կանաչ թեյի տեսակներից մեկն է։ Համարվում է, որ տեղական աղբյուրների ջուրը կատարյալ կերպով բացահայտում է դրա համը։


2011 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն այն ճանաչել է որպես Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ՝ որպես «մարդու և բնության կատարյալ միաձուլում»։




























