«Ո՞վ է հիմա հիշում հայերի ոչնչացման մասին»: Ցավոք, 20-րդ դարի ընթացքում նացիստների ղեկավարի ցինիզմը հաստատվում է պատմությամբ: Հայոց ցեղասպանությունը երկար ժամանակ մոռացության էր մատնվել եւ ժխտվել, գրում է «Le Figaro» թերթը, ՝ նկատելով, որ Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդի հետ միասին ապրիլի 24-ին Երեւանում կլինեն հայկական ծագմամբ եւս երկու հայտնի ֆրանսիացի գործիչներ՝ Շառլ Ազնավուրն ու կինոռեժիսոր Ռոբեր Գեդիգյանը:

Ցեղասպանությունը չի շրջանցել ռեժիսոր Ռոբեր Գեդիգյանին: Եվ 20-րդ դարում Եվրոպայում զարնված ցեղասպանությունները՝ նույնպես. Նրա մայրը գերմանուհի է, հայրը՝ հայ: «Նման ընտանիքում ծնունդը ինձ համար բացահայտեց բացարձակ մարդասիրության կերպարը», - ասում է նա: Ցեղասպանության ժխտման պատճառները Գեդիկյանը տեսնում է պատմության եւ գաղափարախոսության մեջ. «Թուրքիան միշտ եղել է ազգայնական պետություն: Այն գաղափարով, որ Թուրքիայում բացարձակապես բոլորը թուրք են: Դա ակնհայտորեն, սխալ է»:

Ինչի՞ շնորհիվ է, որ Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչվել է աշխարհի մեծ մասի կողմից: Այստեղ ռեժիսորը բարձր է գնահատում քրդերի պայքարը: «Քրդերը շատ են օգնել հայկական հարցին՝ երկար տարիներ դիմադրելով»: Ռոբեր Գեդիգյանը վստահ է, որ Հայոց ցեղասպանության աներկբա ճանաչումը պատմության ժխտողականության դեմ առավել լայն պայքարի մի մասն է: «Հայերը ճիշտ էին՝ իրենց մասնավոր դեպքը սկզբունքի վերածելով»:

Շառլ Ազնավուրը չի ցանկանում մեղադրանքներ հնչեցնել թուրքական ժողովրդի հասցեին: «Խոսելով իմ մասին, ես որոշակի զսպվածություն եմ դրսեւորում: «Ահա, ես երեխա եմ, ով ձեր պատճառով կորցրել է իր ողջ ընտանիքը»: Ես դա չեմ ցանկանում»: Ֆրանսիական շանսոնի վերջին դասականը 90 տարեկանում օրինակելի տեսք ունի: «Ես կցանկանայի, որպեսզի նրան տեսնեն, ինչպես եմ ես ապրում, եւ որոշեն իրենց նույն կերպ պահել»: Ինչպես եւ Գեդիգյանը, Ազնավուրը հավատում է ապագա սերունդների մարդասիրությանը: «Դա պետք  փոխել, եւ կփոխվի, քանի որ երիտասարդությունը մեկ անգամ կըմոստանա՝ այլեւս չցանկանալով ճակատին ունենալ արյան հետքեր»: