Dr. Semiconductor մականունով ինժեներն ու բլոգերը տնային արհեստանոցի պայմաններում՝ առանց արդյունաբերական սարքավորումների օգտագործման, ֆոտոէլեկտրական տարրերի պատրաստման փորձարարական տեխնոլոգիա է ներկայացրել։ Դա ցուցադրական նմուշ է․ ստացված տարրերի օգտակար գործողության գործակիցը չի գերազանցում 5 %-ը, և դրանցից առևտրային արևային վահանակների էժան համարժեք պատրաստել չի ստացվի։ Ընդհակառակը, այդ ամբողջ ձեռնարկումը շատ լավ ցույց է տալիս ինքնաշեն և առևտրային արտադրանքների միջև քիչ հայտնի տարբերությունը։

Արևի լույսից էլեկտրաէներգիա ստանալու համար անհրաժեշտ է ստեղծել p-n անցում, ինչի համար p-տիպի սիլիցիումային տակդիրի վրա n-տիպի ֆոսֆորի շերտ է քսվում։ Այնուհետև երկու նյութերն էլ պետք է ենթարկել ջերմամշակման՝ դիֆուզիան սկսելու համար, որպեսզի դրանք դառնան մեկ ամբողջություն, գրում է «Техкульт»-ը։ Մնում է ավելացնել էլեկտրոդներ՝ թիթեղից էլեկտրաէներգիան ստանալու համար, և ամենապարզ ֆոտոէլեկտրական տարրը պատրաստ է։

Dr. Semiconductor-ն օգտագործել է ջերմակլանիչ նյութ, որը միկրոալիքների էներգիան վերածում էր ջերմության՝ ապահովելով միկրոալիքային վառարանի արտադրողի սահմանած առավելագույն ջերմաստիճանից ավելի բարձր տաքացում։ Նա օգտագործել է էժան ծախսանյութեր և գրեթե չի մշակել ելանյութերը ջերմամշակումից առաջ ու հետո։ Մասնավորապես, չի օգտագործել հակաանդրադարձային ծածկույթ, որը նվազեցնում է անդրադարձող արևային ճառագայթների քանակը և դրանով բարձրացնում արևային մարտկոցների արդյունավետությունը։

Ինչպես պարզաբանում է հեղինակը, արդյունաբերության մեջ ամեն ինչ հիմնված է խիստ չափորոշիչների, մշակման բարձր մակարդակի և մասնագիտացված լուծումների վրա, ինչը տնային պայմաններում կրկնել հնարավոր չէ։ Բացի դրանից, գլխավոր փաստարկն այն է, որ գործարանները երաշխավորված կերպով հարյուր հազարավոր արտադրատեսակներ են թողարկում՝ բացարձակապես նույնական պարամետրերով։ Այնտեղ նաև մասնագիտացված վերահսկողություն և քիմիական նյութերի ու բարձր ջերմաստիճանների հետ աշխատելիս անվտանգության ապահովման մեթոդներ են կիրառվում։ Սակայն արևային վահանակների աշխատանքի և պատրաստման հիմնական սկզբունքները բավական պարզ են և լիովին հնարավոր է վերարտադրել տնային պայմաններում։