նախընտրելի դարձնել
Գիտնականները ենթադրել են նոր տեսակի նեյտրոնային աստղի գոյության մասին։ Physical Review Letters ամսագրում հրապարակված իրենց հոդվածում Արթուր Սուվորովը եւ Կոստաս Գլամպեդակիսը այն կարծիքն են հայտնել, թե ինչպես կարող է էկզոտիկ տիպի նեյտրոնային աստղ առաջանալ: Նրանք ենթադրել են, որ դա հնարավոր է նեյտրոնային աստղերի բախման ժամանակ, երբ ձեւավորվում է գերուժեղ մագնիսական դաշտ։
Նախկին հետազոտությունները ցույց են տվել, որ նեյտրոնային աստղերը ձեւավորվում են, երբ սովորական աստղը փլուզվում է սեփական գրավիտացիայի տակ՝ վերածվելով գերնոր աստղի: Ստացված մնացորդը՝ նեյտրոնային աստղի տեսքով, շատ ավելի փոքր է եւ ունի բարձր խտություն, գրում է Hi-Tech-ը։
Նախկինում ֆիզիկոսները նաեւ ենթադրում էին, որ երկու նեյտրոնային աստղերի բախման ժամանակ կհայտնվի մեկ օբյեկտ, որի զանգվածը կգերազանցի Տոլման-Օպենհայմեր-Վոլկովի սահմանը, եւ, հետեւաբար, կփլուզվի սեւ խոռոչի մեջ: Այնուամենայնիվ, այս սահմանափակումը վերաբերում է միայն նեյտրոնային աստղերին, որոնք դադարում են պտտվել բախման պատճառով։
Այժմ գիտնականները ենթադրել են, որ աստղը, որը չի պտտվում, դեռ կարող է գոյություն ունենալ որոշակի ժամանակահատվածում որոշակի հանգամանքներում:
Սուվորովը եւ Գլամպեդակիսը կարծում են, որ եթե երկու աստղեր բախվեն, բավականաչափ ուժեղ մագնիսական դաշտ կառաջանա, որը կկանխի սեւ խոռոչի առաջացումը: Գոնե մի քանի տարով։ Գիտնականները ենթադրում են, որ նման աստղի կյանքի տեւողությունը կախված կլինի մի շարք գործոններից, այդ թվում՝ մինչեւ բախումը երկու նեյտրոնային աստղերի մագնիսական դաշտերի ուժգնությունից, դրանց զանգվածից եւ միջուկների ջերմաստիճանից:
Եթե այդպիսի նեյտրոնային աստղ ի հայտ գա, այն կունենա հազվագյուտ նշան, որը բաղկացած կլինի գամմա ճառագայթների արագ բռնկումներից, այնուհետեւ սկզբում ռենտգենյան ճառագայթներից, իսկ հետո ռադիոալիքների արագ բռնկումներից, երբ նրա գրավիտացիոն դաշտը թուլանա:
