Նախընտրելի
Վաղուց նշվել է, որ փորձագետները, որոնք առաջիններից են եղել, որ ուսումնասիրել են եգիպտական դամբարանները, վաղ են մահացել։ Սա վերաբերում է նաև Թութանհամոնի գերեզմանին։ Նույնիսկ խոսվում էր փարավոնի անեծքի մասին։
Journal of Scientific Exploration-ը հրապարակել է մի հոդված, որը պատմում է տասնյակ գիտնականների և նրանց ընտանիքի անդամների մասին, որոնք մահացել են բուրգերի բացումից հետո: Խոսքն առաջին հերթին Թութանհամոնի գերեզմանի մասին էր։ Մոտ մեկ դար առաջ իրականացված պեղումները ղեկավարել է բրիտանացի հնագետ Հովարդ Քարթերը, ով նույնպես դարձել է «անեծքի» զոհը։
Նման առասպելները պահպանվում են, չնայած գիտնականները երկար ժամանակ փորձել են բացատրել հնագետների առողջական խնդիրները բնական պատճառներով, գրում է Planet Today-ը։ Վարկածներից է, այսպես կոչված, «քարանձավային հիվանդությունը», որի պատճառը ասպերգիլուս սնկերն են։ Այս ախտածին միկրոօրգանիզմների մասնիկներ են հայտնաբերվել հայտնի քանոնի գերեզմանում։
Միանգամայն հնարավոր է, որ բուրգերի խորքերը դարեր շարունակ պահպանել են այլ մեկուսացված միկրոօրգանիզմներ, որոնց նկատմամբ ժամանակակից մարդիկ անձեռնմխելիություն չունեն:
Եգիպտոսի պատմության հետազոտողների հաճախակի պաթոլոգիաների համար կա ևս մեկ տրամաբանական բացատրություն. Այսպիսով, Serapeum-ի գերեզմանային համալիրում փորձագետները գրանցել են ռադոնի՝ ուրանի քայքայման ժամանակ առաջացած ռադիոակտիվ գազի ավելցուկային մակարդակ։ Հրապարակվել են կոնկրետ տվյալներ՝ նյութի կոնցենտրացիան այս համալիրում կազմում է 4-5 հազար բեկերել մեկ խորանարդ մետրի համար։ Մինչդեռ ԱՀԿ ստանդարտների համաձայն՝ 100 բեկերել մեկ խորանարդ մետրի համար արդեն իսկ պոտենցիալ վտանգավոր է։
Սա չի վերաբերում Թութանհամոնի գերեզմանին, որը գտնվում է այլ վայրում։ Բայց «Թութանհամոնի անեծքը» տերմինն ավելի լայն է և վերաբերում է հին Եգիպտոսի բոլոր սրբավայրերի ուսումնասիրությանը:
