Գիտնականները նշել են, որ իրենք ոչ միայն պարզել են, որ շիմպանզեները թմբկահարում են ոչ պատահական ռիթմով, այլև որ այդ ռիթմերը տարբերվում են տարբեր ենթատեսակների մոտ:

Հետազոտողների թիմը նշել է, որ արդյունքները լույս են սփռում մարդու սոցիալական վարքագծի հիմքում ընկած ֆունկցիայի էվոլյուցիոն ծագման վրա՝ սկսած հաղորդակցությունից մինչև երաժշտություն ստեղծելը:

«Գտածոները հզոր ապացույցներ են այն մասին, որ ռիթմի այն կառուցվածքային բլոկները, որոնք մենք օգտագործել ենք մեր բոլոր սոցիալական վարքագծերում և մեր բոլոր երաժշտություններում, առկա էին մեր վերջին ընդհանուր նախնու մոտ», - ասել է Սուրբ Անդրեասի համալսարանի ավագ հեղինակ, պրոֆեսոր Քեթրին Հոբայթերը։

«Current Biology» ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է թիմը ուսումնասիրել 371 թմբկահարության ձայն, որոնք արտադրել են 47 շիմպանզեներ՝ երկու ենթատեսակների՝ արևելյան և արևմտյան շիմպանզեների վեց պոպուլյացիաներից։ Թիմը համեմատեց թմբուկների զարկերը պատահական ռիթմերի հետ՝ պարզելով, որ բոլոր շիմպանզեները ցուցաբերում էին ոչ պատահական ռիթմեր:

Այնուհետև հետազոտողները համեմատել են երկու ենթատեսակների թմբկահարությունը՝ պարզելով, որ արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին ռիթմերի միջև կանոնավոր ընդմիջումներով՝ ինչպես ժամացույցի տիկ-տակը, մինչդեռ արևելյան շիմպանզեները հերթագայում էին կարճ և երկար ընդմիջումներով։

Սակայն, արևմտյան շիմպանզեներն ավելի շատ անգամ են թմբկահարում, քան արևելյան շիմպանզեները, չնայած այդ գործընթացը տևում է նույնքան ժամանակ, ինչը ենթադրում է, որ նրանք թմբկահարում են ավելի արագ տեմպով։ Բացի այդ, արևելյան և արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին տարբեր վայրերում՝ արձակելով այսպես կոչված «փչփոցի» ձայներ։

Գիտնականները նշում են, որ սա կարող է պայմանավորված լինել սոցիալական տարբերություններով, ինչը կարող է նշանակել, որ արևելյան շիմպանզեները ավելի բռնի են միմյանց նկատմամբ, կամ որ Արևելյան Աֆրիկայի շիմպանզեները պետք է ավելի շատ տեղեկատվություն փոխանակեն միմյանց հետ։

Պրոֆեսոր Հոբայթերը հավելել է, որ չնայած շիմպանզեները մարդկանց նման երաժշտական ​​ռիթմեր չէին ստեղծում, նրանց թմբկահարությունն ուներ որոշ հիմնարար հատկություններ, որոնք երաժշտության էվոլյուցիոն ծագումը մի քանի միլիոն տարով հետ են մղում։