նախընտրելի դարձնել
Գիտնականները նախազգուշացնում են, որ հանածո վառելիքի արտանետումների շարունակական արտանետումները փոխհատուցելու համար ածխածնի բնական կլանիչների, մասնավորապես՝ անտառների ու օվկիանոսների օգտագործումը գլոբալ տաքացման դեմը չեն առնի:
Ամեն տարի օվկիանոսները, անտառները, բնահողերը և ածխածնի այլ բնական կլանիչները ներծծում են մարդկային արտանետումների մոտ կեսը, ինչը Փարիզի համաձայնագրով ըստ Ցելսիուսի 2 աստիճանից ցածր գլոբալ տաքացումը սահմանափակելու կառավարության ծրագրերի մի մասն է:
Սակայն գիտնականների միջազգային թիմը, որը մշակել է ածխածնի չեզոքության հասնելու գիտական հիմքը, նախազգուշացրել է, որ երկրները կարող են դիմել «խաբեության»՝ ավելի մոտենալով Փարիզի թիրախներին՝ օգտագործելով Երկրի ածխածնի ցիկլի բնական բաղադրիչները, տպավորություն ստեղծելու համար, թե իրենք հասել են ածխածնի զրոյական խտության՝ իրականում շարունակելով խթանել գլոբալ տաքացումը:
Հետազոտությունում, որը հրապարակվել է Nature հանդեսում և ղեկավարել է Օքսֆորդի համալսարանը, նշվում է, որ ածխածնի բնական կլանիչները, մասնավորապես՝ անձրևային անտառները և տորֆաճահիճները, պետք է պաշտպանված լինեն, որպեսզի կարողանան վերացնել ռեկորդային աղտոտվածությունը, բայց դա երբեք չի եղել 2009 թվականին գիտնականների մշակած մաքուր զրոյական նախնական սահմանում:
Գիտնականները շեշտել են «երկրաբանական մաքուր զրոյի» հասնելու անհրաժեշտությունը, ինչը նշանակում է, որ ածխաթթու գազի ապագա ցանկացած արտանետմանը պետք է հակազդել հանածո վառելիքին առնչվող աղտոտվածության մշտական վերացումը, ոչ թե օգտագործել գոյություն ունեցող բնական էկոհամակարգերը:
Հետազոտողները աշխարհի երկրների կառավարություններին կոչ են արել անհապաղ սահմանել՝ ինչ է նշանակում «մաքուր զրո», հակառակ դեպքում կլիմայի աղետալի փոփոխության վտանգը կպահպանվի։
Փարիզի համաձայնագրի կանոնները երկրներին հնարավորություն են տալիս իրենց նպատակային ցուցանիշների շրջանակում պահանջել ածխածնի ներծծում իրենց տարածքում գտնվող «կառավարվող հողերից», օրինակ՝ Բրազիլիայում Ամազոնի արևադարձային անտառների հատվածները կամ Ռուսաստանում տայգայի անտառները:
Սակայն «մաքուր զրոյի» պաշտպանները հայտարարել են, որ այդ կանոնները երկրներին հնարավորություն են ընձեռում ըստ արժանվույն գնահատել տեխնածին արտանետումների հետ առնչություն չունեցող բնական գործընթացները:
