Բարդիների և այլ արագ աճող ծառերի աճեցումը որպես փայտանյութ անսպասելիորեն օգտակար է եղել շրջակա միջավայրի համար։ Գիտնականների կարծիքով, դրանք թույլ են տալիս անտառային թռչուններին ավելի հեշտությամբ կողմնորոշվել վտանգավոր գյուղատնտեսական գոտիներում։ Հետազոտողները կիսվել են իրենց ուսումնասիրություններով «Landscape Ecology» ամսագրում։

Մասնագետները պարզել են, որ բարդիների տնկարկները դառնում են անտառային թռչունների միջանցքներ այն շրջաններում, որոնք զգալիորեն փոփոխվել են մարդկային գործունեության հետևանքով, հաղորդում է Planet Today-ը։ Գիտնականները ուսումնասիրել են տարածական օրինաչափությունները Իսպանիայում և Ֆրանսիայում, ինչը նրանց օգնել է հասկանալ, թե ինչպես են թռչունները տեղաշարժվում գյուղատնտեսական հողերում։

Տնկարկները դարձել են մի տեսակ անվտանգ ապաստարան առանձին անտառային տարածքների միջև։ Օրինակ՝ Իսպանիայում նման տնկարկները կարևոր են պահպանվող տարածքների միջև կապերը պահպանելու համար։

Թռչունները, որոնք կարող են երկար հեռավորություններ թռչել, ունեն ամենամեծ օգուտը։ Այլ տեսակների համար տնկարկները արդյունավետ են միայն բնական անտառի մոտ գտնվելու դեպքում։

Գիտնականները ընդգծում են, որ արհեստական ​​անտառները չեն կարող համարվել պարզապես կենսազանգվածի աղբյուր։ Ճիշտ պլանավորվելով՝ դրանք իսկապես փրկում են էկոհամակարգերը, չնայած որակի առումով չեն կարող լիովին փոխարինել բնական անտառներին։ Որոշակի թռչունների տեսակներ դեռևս պահանջում են բարդ անտառային կառուցվածքներ և հին ծառեր, որոնք բացակայում են այն տարածքներում, որտեղ փայտանյութ է տնկվում։