Հետազոտողների կարծիքով, իրենք  17-րդ դարի «վամպիր» երեխայի մասունքներ են հայտնաբերել, որը թաղված է եղել  դեմքով ներքև և կողպեքով գետնին շղթայված՝ հավանաբար փորձելով հանգստացնել գյուղացիների վախը, որ երեխան մահացածների միջից չի վերադառնա: Այդ մասին Insider-ին հայտնել է  պեղումների առաջատար հնագետը:

Մարդաբանների գնահատմամբ, 5-7 տարեկան երեխայի կմախքի մնացորդները հայտնաբերվել են Օստրոմեցկոյի մերձակայքում գտնվող լեհական Պիեն գյուղի անանուն եղբայրական  գերեզմանոցում:

Այս նեկրոպոլիսը նաև այն վայրն է, որտեղ անցյալ տարի հնագետները հայտնաբերել էին «վամպիր» կնոջ, որ թաղված էր ոտքի բթամատին ամրացված կողպեքով և պարանոցի վրա դրված մանգաղով, որը պետք է կտրեր նրա գլուխը, եթե նա փորձեր «վերակենդանանալ»:

Նիկոլայ Կոպեռնիկոսի համալսարանի հնագիտության պրոֆեսոր Դարիուշ Պոլինսկին, ով ղեկավարել է երկու պեղումները, Insider-ին ասել է, որ երկու գերեզմանները գտնվել են իրարից ընդամենը երկու մետր հեռավորության վրա մի գերեզմանոցում, որը, նրա թիմի կարծիքով, ժամանակավոր գերեզման է ծառայել «մերժվածների» կամ նրանց համար, ովքեր տարբեր պատճառներով ընդունելի չեն եղել քրիստոնեական գերեզմանատներում թաղվելու համար:

Պոլինսկին ասել է, որ ինքը և իր հետազոտողները գերեզմանոցում գտել են մոտ 100 գերեզման, որոնցից շատերը վկայում են «հակավամպիրային» մարտավարության մասին, որն օգտագործվում է, որպեսզի հանգուցյալները «գերեզմանից չվերադառնան»:

Ըստ Պոլինսկու, մի քանի պատճառ կա, ըստ որի  մարդուն կարող էին թաղել նման գերեզմանոցում։ Մարդը կարող էր տարօրինակ վարքագիծ դրսևորել կյանքի ընթացքում, որը ստիպել է մյուսներին վախենալ իրենից, կամ   տառապել է անսովոր ֆիզիկական վիճակի հիվանդությամբ, որն ազդել է նրա արտաքինի վրա։

Լիվերպուլի Ջոն Մուրի համալսարանի դատական ​​մարդաբանության գլխավոր դասախոս Մատեո Բորինին անցյալ տարի հայտնել էր Insider-ի թղթակիցներին, որ «վամպիրների հուղարկավորման» պրակտիկան տարածված էր քրիստոնեական Եվրոպայում դեռևս 14-րդ դարում:

Մարդիկ «վամպիրային» բռնկումները կապում էին զանգվածային մահվան դեպքերի հետ, որոնք այն ժամանակ անբացատրելի էին, բայց այժմ ենթադրվում է, որ եղել են համաճարակներ կամ լայնածավալ թունավորումներ: