Վիրջինիայի համալսարանի ամերիկացի ինժեներները 3D տպագրության ժամանակ կառուցվածքների բետոնի հատկությունները  բարելավելու միջոց են գտել՝  բուսական հիմքով նոր նյութ՝ ցելյուլոզայի  նանոֆիբրիլ (CNF) օգտագործելով: Հետազոտությունը հրապարակվել է Cement and Concrete Composites (CCC) գիտական ​​ամսագրում:

3D տպագրությամբ բետոնե շենքերի կառուցումը նոր միտում է դարձել  բնակելի շինարարության գործում՝ ապահովելով աշխատանքի բարձր արագություն և ճշգրտություն։

Այս գործընթացում օգտագործվում է մասնագիտացված սարք, որը բաշխում է բետոնե շաղախը առաջադրված ծրագրին համապատասխան: Սակայն արդյունաբերական տպիչների «թանաքների» կայունությունն ու երկարակեցությունը խնդիրներ է հարուցում նյութի նկատմամբ դժվարհամատեղելի  պահանջների պատճառով:

Ըստ հետազոտողների, շաղախը պետք է լավ հոսի, որպեսզի ապահովի հարթություն և արագ կարծրանա ու վերածվի ամուր նյութի՝ ցածր ջերմային հաղորդունակությամբ:

Նոր փորձի ժամանակ թիմը կարողացավ հասնել բետոնի բաղադրության ցանկալի պարամետրերին՝ օգտագործելով առնվազն 0,3% NFC հավելում: Ցելյուլոզայի նանոֆիբրիլները զգալիորեն բարելավեցին հոսքի հաստատունությունը, իսկ կարծրացած նմուշների մանրադիտակային վերլուծությունը նյութերի միջև լավագույն կապ և դրանց կառուցվածքային ամբողջականություն ցուցադրեց:

Լաբորատորիայում հետագա փորձարկման ժամանակ NFC բաղադրիչները դիմակայելցին նաև ձգմանը, ճկմանը և սեղմմանը: