Երկրի պատմությունը ավելի քան 4,5 միլիարդ տարի է հաշվվում և անհավանական թվով տեսակների տուն է, որոնցից մի քանիսը վաղուց անհետացել են, իսկ մյուսները առ այսօր ծաղկում են: Վերջիններից մեկը անպոչ մտրակակարիճն է՝ ընդհանուր առմամբ հայտնի է այս կենդանիների ավելի քան 200 տեսակ, սակայն նրանցից միայն մի քանիսին է հաջողվել գոյատևել մինչ մեր օրեր, գրում է IFLScience-ը։

Անպոչ մտրակակարիճները, որոնք նաև հայտնի են որպես մտրակասարդեր, պատկանում են Amblypygi խմբին և իրականում սարդեր կամ կարիճներ չեն. նրանք համարվում են կարիճանման դասի Arachnida: Այս դասի ներկայացուցիչները հնագույն խմբեր են և ենթադրվում է, որ Երկրի վրա թափառում են Դևոնյան ժամանակաշրջանից, այսինքն՝ մոտավորապես 416 միլիոն տարի: Ընդսմին, հետազոտողները խոստովանում են, որ ավելի քան 200 տեսակներից ոչ բոլորն մինչ օրս են պահպանվել։

Այս տեսակի ներկայացուցիչներին հաճախ շփոթում են քացախակարիճների և Ուրոպիգի կարգին պատկանող մտրակակարիճների հետ։ Ի տարբերություն այլ արախնիդների, անպոչ մտրակակարիճներն ունեն միայն վեց քայլող ոտք և կարող են խեցգետնի պես կողքի շարժվել:

Մյուս երկու առջևի ոտքերը երկարաձգվում են և ի վերջո դառնում ալեհավաքի նման բարդ զգայական կառուցվածքներ: Դիտարկումները ցույց են տալիս, որ այս զույգ ոտքերը կարող են երկուսուկես անգամ ավելի երկար լինել, քան մյուս ոտքերը, ուստի դրանք երբեմն «մտրակ» են կոչվում: Գիտնականները պարզել են, որ արախնիդներն օգտագործում են դրանք իրենց միջավայրի մասին իմանալու և որսից թրթռումներ ստանալու համար, ինչը հատկապես կարևոր է, քանի որ անպոչ մտրակ կարիճների տեսակների մեծ մասը թույլ տեսողություն ունի կամ շատ կույր է: Անպոչ մտրակակարիճներն ունեն նաև փշոտ ոտնաթաթեր, որոնք օգտագործում են սնունդ որսալու համար։

Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ այս տեսակի ներկայացուցիչները տարածված են Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայում, Աֆրիկայում և Ասիայում։ Նրանց հարթ մարմինը հնարավորություն է տալիս ցերեկը սողալ դեպի ճեղքեր և ժայռերի տակ, իսկ հետո գիշերը դուրս գալ որսի։

Գիտնականները պարզել են, որ այս արախնիդների ծնոտները շատ ամուր են, բայց դրանք թույն չեն արտադրում և, հետևաբար, վտանգավոր չեն մարդկանց համար, այդ իսկ պատճառով նրանց հաճախ պահում են որպես ընտանի կենդանիներ: Անպոչ մտրակակարիճները սովորաբար սնվում են խոշոր միջատներով, որդերով, խեցգետնակերպերով և երբեմն փոքր ողնաշարավորներով։ Նրանք կարող են նաև դաժան կռիվներ մղել տարածքի համար, որոնցում հաղթողը կարող է ուտել պարտվողին:

Արուների և էգերի հարաբերությունները սկսվում են դանդաղ պարով, որը կարող է տևել մի քանի ժամ: Այնուհետև արուները գետնին դնում են սերմնահեղուկով լի պարկուճ, իսկ էգերը կարող են մինչև 60 ձու դնել և ձվադրումից մի քանի օր անց էլ իրենց շառավիղներին խնամել:

Հետազոտողները միաժամանակ կարծում են, որ վայրի բնության մեջ այս կենդանիների կյանքի տևողությունը 5-10 տարի է, սակայն կան դեպքեր, երբ արախնիդները անազատության մեջ շատ ավելի երկար են ապրել։