Նախընտրելի
Կենսաբազմազանության հարցերով Կողմերի համաժողովից (COP17) առաջ, որը տեղի կունենա 2026 թվականին Երևանում, Հայաստանը ակտիվացնում է իր աշխատանքները կայուն զարգացման ոլորտում։ «Կայուն զարգացում. կամուրջ Բրազիլիայում COP30-ի և Հայաստանում COP17-ի միջև» համաժողովում SPRING PR-ընկերության համահիմնադիր, Հասարակայնության հետ կապերի միջազգային ասոցիացիայի (IPRA) տնօրենների խորհրդի անդամ Տաթևիկ Սիմոնյանը ներկայացրեց հիմնական նախաձեռնություններն ու շեշտադրումները՝ նշելով. «Որպեսզի էկոլոգիան դառնա մեր կյանքի մի մասը, մենք պետք է փոխենք ամբողջ սերունդների մտածողությունը»։
«SPRING PR-ում այս ըմբռնումը մեր տեսլականի հիմքում է եղել սկզբից ի վեր։ Երբ մենք հիմնադրեցինք ընկերությունը 15 տարի առաջ, մենք արդեն ունեինք հստակ նպատակ՝ ռազմավարական հաղորդակցությունն օգտագործել որպես կայուն զարգացման նպատակներին աջակցելու գործիք։ Այդ ժամանակ Հայաստանում դեռևս լայն քննարկում չէր ծավալվում Կայուն զարգացման նպատակների վերաբերյալ, բայց մենք կարծում էինք, որ հաղորդակցությունը կարող է ոչ միայն արտացոլել փոփոխությունները, այլև դառնալ դրանց շարժիչ ուժը։
Հենց այս համոզմունքով ենք մենք առաջնորդվել և 2011 թվականին սկսել մեր երկարաժամկետ կորպորատիվ սոցիալական պատասխանատվության նախաձեռնությունը՝ «Լինե՛նք հոգատար Հայաստան»։ Այս նախագիծը դարձել է մեր արժեքների և կայուն զարգացման նկատմամբ մեր հանձնառության գործնական մարմնավորումը», - ասաց Տաթևիկ Սիմոնյանը։
Երբ ջուրը ոչ միայն ռեսուրս է, այլև մշակութային ցուցիչ
Նրա խոսքով՝ SPRING PR-ը չի սահմանափակվել միայն ռազմավարական PR-ով։ «Մենք ստեղծել ենք հաղորդակցության նոր տեսակի գործակալություն՝ այնպիսին, որը ոչ միայն իրականացնում է երկարաժամկետ ռազմավարություններ և ինտեգրված արշավներ, այլև իրականացնում է իր սեփական սոցիալական պատասխանատվության նախագծերը՝ հիմնված ՄԱԿ-ի Կայուն զարգացման նպատակների վրա», - ասաց Տաթևիկ Սիմոնյանը։
2017 թվականին SPRING PR-ի «Լինե՛նք հոգատար Հայաստան»։ նախագիծը արժանացավ միջազգային Communication 4 Future Davos Awards մրցանակին՝ Pro Bono of the Future անվանակարգում, որը հանձնվեց Ժնևում։
Այս նախագծի շրջանակներում առաջին խոշոր նախաձեռնությունը՝ «Լինե՛նք հոգատար Հայաստան - Ջրի համաշխարհային օր 2012»-ը, մեկնարկել է ի պաշտպանություն ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից մարտի 22-ը Ջրի համաշխարհային օր ճանաչելու բանաձևի։ Նպատակն էր բարձրացնել հանրության իրազեկվածությունը ջրային ռեսուրսների կառավարման հարցերի վերաբերյալ և խթանել ջրային ռեսուրսների կայուն օգտագործումը։
«Նույն 2012 թվականին մենք ընդլայնեցինք նախաձեռնությունը՝ մեկնարկելով «Լինե՛նք հոգատար Հայաստան- Վարդավառ» նախագիծը, որը համատեղում էր շրջակա միջավայրի հետ կապված խնդիրները՝ Հայաստանի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պահպանման խնդրի հետ։ Մենք օգտագործեցինք Վարդավառի ազգային տոնը՝ հիշեցնելու մշակութային արժեքների կարևորության մասին և միևնույն ժամանակ ուշադրություն հրավիրելու ջրի պատասխանատու օգտագործման վրա։
Այսօրվա ելույթ ունեցողներից մեկը խոսեց Լիվերպուլում իրականացված մի նախագծի մասին և այն մասին, թե ինչպես քաղաքացիների բարձր մակարդակի ներգրավվածությունը հնարավոր դարձրեց կայուն զարգացման ոլորտում իրական արդյունքների հասնելը։ Եվ ես հիշեցի. մեր նախագծերից մեկում մենք նաև տեսանք, թե ինչպես կարող է համայնքը գիտակցաբար վերաբերվել ջրի հարցին։ «Մենք մեկնարկեցինք լայնածավալ, բազմահարթակ հաղորդակցման արշավ՝ միջոցառումների, երկխոսությունների, մշակութային կոդերի միջոցով», - ասաց Տաթևիկ Սիմոնյանը։
Նա բերեց պարզ, բայց ցայտուն օրինակ. «Ամռանը մեզանից շատերը ձմերուկը սառեցնում են հոսող ջրի տակ՝ առանց մտածելու, որ այս կերպ մենք արժեքավոր ռեսուրս ենք վատնում: Կան հազարավոր նման փոքր սովորություններ: Մենք սկսեցինք խոսել այս մասին, քանի որ հասկացանք, որ հաղորդակցությունը կարող է իսկապես փոխել վարքագիծը, հատկապես, եթե դուք ցույց տաք դրա ազդեցությունը կոնկրետ և պարզ օրինակների միջոցով»:
Աշխատանք մտածողության, այլ ոչ թե միայն հեղինակության հետ
Սիմոնյանի խոսքով՝ կլիմայի փոփոխությունը հաղորդակցության բիզնեսից պահանջում է շատ ավելին, քան կարգախոսներն ու իմիջային արշավները։ Այն պահանջում է վերանայել սեփական դերն ու արժեքները։
«Երբ մենք խոսում ենք կլիմայի մասին, դա մեկ օրվա պատմություն չէ։ Դա սերունդների հարց է։ Ժամանակ է պետք, որպեսզի չափանիշները, մտածողությունը և արձագանքները փոխվեն։ Եվ սա այն դեպքն է, երբ հաղորդակցությունը դառնում է հզոր գործիք», - ընդգծեց նա։
Այսօրվա երիտասարդ սերունդները՝ մասնավորապես Z սերունդը և միլենիալները, մեծ նշանակություն են տալիս կայունության հարցերին։ Սա արտացոլվում է ինչպես նրանց առօրյա սովորություններում և բնության նկատմամբ հոգատարության մեջ, այնպես էլ ֆինանսական որոշումներ կայացնելու նրանց ձևում։ Այսօր նրանց համար կարևոր է ոչ միայն շահույթ ստանալը, այլև վստահ լինելը, որ ընկերությունը, որում նրանք ներդրում են կատարում, գործում է շրջակա միջավայրի և սոցիալական պատասխանատվության տեսանկյունից։
Morgan Stanley-ի հետազոտության համաձայն՝ Z սերունդը և միլենիալները մեծ հետաքրքրություն են ցուցաբերել պատասխանատու ներդրումների նկատմամբ՝ ESG (շրջակա միջավայրի, սոցիալական և կառավարման) չափանիշները դիտարկելով որպես բիզնեսի գնահատման կարևոր մաս։
Այսպիսով, կայուն զարգացումը այլևս պարզապես նորաձև հասկացություն չէ, այլ մտածողության նոր ձև, որը ձևավորում է ապագա առաջնորդների վարքագիծը և սահմանում չափանիշներ ամբողջ աշխարհի բիզնեսների համար։
