նախընտրելի դարձնել
1970 թվականի վերջին ԱՄՆ զինվորականներն արձակեցին արբանյակների շարքից առաջինը, որը նախատեսված էր ԽՍՀՄ միջուկային հրթիռների արձակումները հայտնաբերելու համար։ Մինչև 2007 թվականը տիեզերք էր արձակվել 23 գաղտնի արբանյակ։ Մինչև 2026 թվականի սեպտեմբեր վերջին երկու սարքերը շարունակում էին աշխատել Երկրի վրա, շատ մեծ բարձրությունում։ Այժմ ԱՄՆ Տիեզերական ուժերն ավարտել են ծրագիրը, որը սկսվել էր դեռևս սառը պատերազմի դարաշրջանում։ Վերջին երկու արբանյակները տեղափոխվել են «տիեզերական գերեզմանոց», գրել է Gizmodo-ն։
ԱՄՆ Տիեզերական ուժերը հայտարարել են Defense Support Program (DSP) ծրագրի ավարտի մասին։ Սա նշանակում է, որ արբանյակների խումբը, որը սառը պատերազմի տարիներին ծառայում էր որպես ԽՍՀՄ-ի կողմից միջուկային հրթիռների արձակման վաղ նախազգուշացման համակարգ, դադարեցրել է աշխատանքը։ Այս խմբի վերջին երկու արբանյակները, որոնք մինչև այս տարվա սեպտեմբեր աշխատում էին 35 888 կիլոմետր բարձրության վրա, տեղափոխվել են ավելի բարձր ուղեծիր՝ այսպես կոչված «տիեզերական գերեզմանոց»։
DSP ծրագրի արբանյակներն ունեին ինֆրակարմիր սենսորներ, որոնք թույլ էին տալիս ֆիքսել միջուկային բալիստիկ հրթիռների ինտենսիվ ջերմային ճառագայթումը։ Գաղտնի արբանյակները րոպեում մոտ վեց անգամ սքանավորում էին Երկրի մակերեսը՝ հրթիռների արձակման նշաններ որոնելով։
Սառը պատերազմի ավարտից հետո ԱՄՆ զինվորականները DSP արբանյակներն օգտագործում էին ռազմական հակամարտությունների ժամանակ հրթիռների արձակումները հայտնաբերելու համար, օրինակ՝ 1990–1991 թվականներին «Անապատի փոթորիկ» գործողության ընթացքում, փոխանցել է Фокус-ը։ Բացի այդ, այս արբանյակներն օգտագործվում էին բնական աղետների նշաններ հայտնաբերելու համար, ինչպիսին են հրաբուխների ժայթքումներն ու անտառային հրդեհները։
1970 թվականի վերջից մինչև 2007 թվականը ԱՄՆ զինվորականներն ուղեծիր են արձակել DSP ծրագրի 23 արբանյակ։ Ընդ որում, յուրաքանչյուր հաջորդ տիեզերական սարքը նախորդի բարելավված տարբերակն էր։ Օրինակ՝ ամենավաղ արբանյակները կշռում էին մոտ 900 կիլոգրամ և ունեին 2 000 ինֆրակարմիր սենսոր։ Վերջին արբանյակներն արդեն կշռում էին գրեթե 2 400 կիլոգրամ և ունեին 6 000 ինֆրակարմիր սենսոր։ Բացի այդ, այս արբանյակները կարող էին աշխատել ավելի քան 12 տարի, մինչդեռ գաղտնի խմբավորման առաջին սարքերն աշխատում էին մեկ տարի։
2007 թվականից հետո ամերիկացի զինվորականները սկսեցին մշակել նոր սերնդի ինֆրակարմիր արբանյակներ՝ միջուկային հրթիռների արձակումները վաղ հայտնաբերելու համար։ 2011 թվականին արձակվեց Space Based Infrared System արբանյակների առաջին խումբը, 2027 թվականին նախատեսված է Next-Generation Overhead Persistent Infrared-ի ավելի նոր արբանյակների արձակումը։
