COVID-19 համավարակի առաջին ալիքը Եվրամիությունում շուրջ 6 միլիոն աշխատատեղ է ոչնչացրել, հայտնում է Reuters-ը՝ վկայակոչելով Eurofound-ի հետազոտությունը:

Eurofound-ի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ հեռավար աշխատանքը, կարճաժամկետ աշխատանքի սխեմաները եւ կառավարության այլ աջակցությունը օգնել են պահպանել աշխատատեղերը, սակայն դա նաեւ հանգեցրել է նրան, որ շատերը երկար ժամանակ չեն աշխատել, սակայն չեն երեւացել գործազրկության վիճակագրության մեջ:

«Մինչեւ 2020 թվականի գարուն ԵՄ-ում աշխատում էր 5,7 միլիոնով ավելի քիչ մարդ, քան 2019 թվականի վերջին, եւ 6,3 միլիոնով քիչ՝ համեմատած աճի այն միտումի հետ, որը կարելի էր ակնկալել մինչեւ COVID-19 համավարակը»:

Ըստ Eurofound-ի տվյալների՝ 2019 թվականի չորրորդ եռամսյակի զբաղվածության մակարդակը կազմել է 201 միլիոն՝ ԵՄ-ում մոտ 450 միլիոնի համեմատությամբ: ԵՄ-ում գործազրկության մակարդակի համապատասխան փոփոխությունն ավելի համեստ է եղել՝ 6,6%-ից հասնելով 6,7%:

«Մինչ 2020-ի գարունը 12 ամիսների ընթացքում ԵՄ-ում զբաղվածությունը նվազել է 2,4%-ով, դեռեւս աշխատողների համար շաբաթական աշխատանքային ժամերի քանակը կրճատվել է գրեթե մեկ ժամով, իսկ զբաղված, բայց չաշխատող աշխատակիցների մասնաբաժինը կրկնապատկվել է` կազմելով 17%»,- ասվում է հաղորդագրության մեջ:

Eurofound-ը հայտնել է, որ ժամանակավոր պայմանագրերի քանակը կրճատվել է 17%-ով, հատկապես տուժել են Իսպանիան, Ֆրանսիան, Լեհաստանը, Իտալիան եւ Հունաստանը։ Ամենից շատ տուժել են երիտասարդ աշխատողները, համավարակի ընթացքում երիտասարդների զբաղվածության մակարդակն ավելի շատ է կրճատվել, քան 2008-ին սկսված ֆինանսական ճգնաժամի պայմաններում՝ վտանգի տակ դնելով մեկ այլ «կորած սերնդի»:

Ի տարբերություն մեկ տասնամյակ առաջ տեղի ունեցած ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի, համավարակն անհամաչափորեն ուժեղ է ազդել այն հատվածների վրա, որտեղ կանայք են գերակշռում, ներառյալ բնակարանները, սնունդը եւ ճանապարհորդությունները:

ԵՄ աշխատուժի մոտ կեսը տեղափոխվել է հեռավար աշխատանքի, եւ քաղաքներում ավելի կրթված աշխատողներն ավելի մեծ հավանականությամբ, կպահպանեն իրենց աշխատատեղերը, քան մյուսները, ինչն ավելի կխորացնի անհավասարությունը: