ԱՄՆ-ի եւ Չինաստանի ծանր հռետորաբանությունը թուլացրել է որոշ առաջատար փորձագետների մտավախությունները, որոնք թերահավատորեն են վերաբերվում Վաշինգտոնի` Պեկինի` որպես սպառնալիքի մասին ավելի ագրեսիվ վերլուծության տրամաբանությանը: Եվ հատկապես Թայվանի վրա ռազմական հարձակման հեռանկարի մասին դատարկ խոսակցություններին, գրում է Bloomberg-ը։

Այս մտահոգությունները, երբեմն անանունության պայմանով, հնչել են նախկին պետական ​​պաշտոնյաների եւ վերլուծաբանների կողմից, ովքեր պարբերաբար շփվում են Բայդենի վարչակազմի հետ:

Բազեական պատմությունը «սահմանափակում է ճգնաժամի ժամանակ մանեւրելու հնարավորությունը», - ասում է MIT-ի Անվտանգության ուսումնասիրությունների ծրագրի տնօրեն Թեյլոր Ֆրավելը`նշելով, որ լարվածությունը թուլացնելու ցանկացած ջանք կարելի է բնութագրել որպես «հաշտարար կամ ոչ բավականաչափ կոշտ:

Չինաստանը հետեւողական է եղել Թայվանի հետ հարաբերություններում, նշել է նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյան, ով աշխատել է Չինաստանի հետ քաղաքականության ոլորտում:

Նա ասել է, որ ԱՄՆ-ն առաջին քայլն է անում՝ մեկնաբանելով Չինաստանի պատասխանը որպես սադրանք:

Աճող հավանականությունը, որ հանրապետականները հաջորդ շաբաթ կայանալիք միջանկյալ ընտրություններում Կոնգրեսի նկատմամբ վերահսկողություն ձեռք կբերեն, ավելի մեծ լարվածության հեռանկար է ստեղծում, քանի որ Հանրապետական կուսակցության անդամները կարծում են, որ Բայդենը բավական կոշտ չի եղել Չինաստանի նկատմամբ:

Ի տարբերություն նրանց, ովքեր աջակցում են Վաշինգտոնի ավելի ու ավելի կոշտ կոնսենսուսին, այս փորձագետները չեն հավատում, որ Չինաստանը պատրաստ է ուժով գրավել Թայվանը, չնայած ռազմատենչ պնդումներին: Նրանք ասում են, որ Թայվանի նկատմամբ Պեկինի պահանջները եւ «վերամիավորման» խոստումները հետեւողական են տարիներ շարունակ:

Թեեւ այս մարդիկ գովաբանում են Չինաստանի նկատմամբ նախագահ Ջո Բայդենի մոտեցումը, նրանք անհանգստանում են, որ երկու գերտերությունները խրված են մեղադրանքների եւ պատժիչ գործողությունների ցիկլի մեջ, որը կարող է արագացնել ճգնաժամը կամ հակամարտությունը:

ԱՄՆ-ի որոշ զինվորականների կողմից բացահայտ ենթադրություններն այն մասին, որ Չինաստանը մինչեւ 2027 թվականը կարող է տիրանալ Թայվանին, եթե ոչ ավելի շուտ, հիմնված է Չինաստանի ռազմական արդիականացման ներքին նպատակի վրա. 2027 թվականը Ժողովրդա-ազատագրական բանակի հարյուրամյակն է։

Բայդենը բազմիցս խաթարել է Թայվանի նկատմամբ ԱՄՆ-ի «ռազմավարական երկիմաստության» երկարամյա քաղաքականությունը՝ խոստանալով պաշտպանել Թայվանը ռազմական միջոցներով։ Նա նաեւ հրաժարվել է Թայվանին Չինաստանի հետ պաշտոնական խզումից հետ պահելու ԱՄՆ քաղաքականությունից:

Պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենը վերջերս նշել է, որ Չինաստանը ցանկանում է «արագացնել» միավորումը Թայվանի հետ «շատ ավելի կարճ ժամկետում»՝ առանց լրացուցիչ մանրամասների:

Այս հաղորդագրությունն անհանգստություն է առաջացրել անգամ վարչական մոտեցման կողմնակիցների շրջանում։

«Նման մեկնաբանությունները կարող են ի վերջո հրահրել պատերազմը, որը մենք փորձում ենք կանխել», - ասում է Բոնի Գլեյզերը, գերմանական Մարշալի հիմնադրամի Ասիայի ծրագրի տնօրենը, ով կառավարության խորհրդական է եղել՝ ասիական քաղաքականության վերաբերյալ:

Կոնգրեսը գլխավորել է էսկալացիան, ներառյալ Թայվանի քաղաքականության ակտը, որը չորս տարվա ընթացքում 4,5 միլիարդ դոլար է տրամադրում Թայբեյի պաշտպանության համար, եւ Նենսի Փելոսիի այցը կղզի, որը Չինաստանին մղել էր զորավարժություններ սկսել կղզու շուրջ:

Պեկինի տեսանկյունից ԱՄՆ-ը նման գործողություններով փոխում է ստատուս քվոն։ Սի Ծինփինի կառավարությունը ներխուժման պատրաստ լինելու նշաններ ցույց չի տալիս, քանի որ կենտրոնացած է տանը աճող սոցիալական խնդիրների լուծման համար ուղիներ գտնելու վրա:

Այս շաբաթ Վաշինգտոնում չինացի դիվանագետն ասել է, որ Պեկինի համար Թայվանի հետ միավորվելու ժամանակացույց չկա:

«Մենք չենք ուզում ուժ կիրառել... ոմանք խոսում են հինգ տարվա, տասը տարվա, 2035, 2049 թվականների մասին: Ես այդպես չեմ կարծում», - ասել է Վաշինգտոնում Չինաստանի դեսպանատան ներկայացուցիչ Ջինգ Քուանը:

Բայդենի վարչակազմը ժառանգել է նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփի Չինաստանի կոշտ քաղաքականությունը։ Այն նաեւ քայլեր է ձեռնարկել՝ խստացնելու արտահանման հսկողությունը առաջադեմ տեխնոլոգիաների, այդ թվում՝ չիպերի եւ, հնարավոր է, արհեստական ​​ինտելեկտի տեխնոլոգիաների նկատմամբ՝ սահմանափակելու Չինաստանի՝ ԱՄՆ ռազմական եւ տնտեսական հզորության հետ մրցելու հնարավորությունը:

Վաշինգտոնի եւ Պեկինի էսկալացիայի ցիկլը կարող է ավելի վատանալ, հատկապես, եթե G-20 գագաթնաժողովում Ծինփինի եւ Բայդենի ծրագրված հանդիպումը չօգնի լարվածության թուլացմանը:

«Ես չեմ ակնկալում, որ ԱՄՆ-Չինաստան հարաբերությունները կբարելավվեն», - ասել է Ֆրավելը`նշելով, որ միակ հարցն այն է, թե որքանով նրանք կվատթարանան, եւ արդյոք հարաբերությունները մրցակցությունից կանցնեն թշնամական առճակատման: