Վերջին շրջանում բարդ իրավիճակ է ստեղծվել՝ Ադրբեջանը չի թաքցնում իր ագրեսիվ պահանջները։ Ալիևն այնքան էյֆորիայի մեջ է, որ հավատում է, որ կարող է ամեն ինչ անել. նա շարունակում է ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա, բոլոր բանակցություններում նոր պահանջներ է առաջադրում՝ սրելով իրավիճակը։ Այս մասին NEWS.am -ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Իսրայելի խորհրդարանի նախկին պատգամավոր, քաղաքագետ Ալեքսանդր Ցինկերը։

Փորձագետը հիշեցրել է, որ այսպես կոչված Զանգեզուրի միջանցքի մասին հռետորաբանությունը կապված է Թուրքիային Ադրբեջանի հետ կապող մեծ Թուրանի կառուցման գաղափարի հետ, այնուհետև Կենտրոնական Ասիայի երկրների հետ, որտեղ Անկարայի ազդեցությունն ուժեղանում է, և սա. ապագայի մեծ խնդիրներից մեկը: Թյուրքական աշխարհը, նրա գնահատմամբ, ի վերջո կդառնա անկախ հզոր խաղացող։

«Բոլորը շահագրգռված են, որ կապերն ապաարգելափակվեն, եթե հարցերը դիտարկվեն քաղաքակիրթ կերպով։ Տրանսպորտային կապերի զարգացումը օգուտ կբերի տարածաշրջանին, և Հայաստանին անհրաժեշտ է նաև լիարժեք մուտք դեպի արտաքին աշխարհ, եթե դա արվի քաղաքակիրթ ճանապարհով։ Հակառակ դեպքում կարող եք բավարարվել այսօրվա ունեցածով։

2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության մեջ խոսք չկա, այսպես կոչված, Զանգեզուրի միջանցքի մասին։ Սա Ադրբեջանի և Թուրքիայի գյուտն է։ Եթե մենք խոսում ենք սահմանը հատելու մասին, ապա սրա համար կա մաքսակետ, կա ընթացակարգ։ Եթե ուզում են միջանցք ստեղծել ինքնիշխան պետության տարածքով, ապա սա անբնական է։ Որոշ ժամանակ առաջ Ալիևը նույնպես ակտիվորեն բարձրացնում էր այս հարցը, և Էրդողանը աջակցում էր նրան, սակայն տարբեր տեղերից դիրքորոշումներ հնչեցնելուց հետո, թե սա շինծու հարց է, Ադրբեջանի նախագահը սկսեց մի փոքր շեղվել այս թեմայից։ Սակայն այսօր Թուրքիան և Ադրբեջանը, ինչպես Մերձավոր Արևելքում, այնպես էլ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև տեղի ունեցող իրադարձությունների ֆոնին, հանգիստ ցանկանում են իրենց որոշ հարցեր լուծել Հարավային Կովկասում»,- ընդգծեց փորձագետը։

Ցինկերը չի բացառել, որ Ադրբեջանը, ուժեր կուտակելով Հայաստանի հետ սահմանին, ինչ-որ պահի կփորձի հերթական ռազմական սադրանքն իրականացնել։

Քաղաքագետը դեմ էր հաշտության պայմանագրի արագ կնքմանը և կարծում է, որ այսօր դա չէ հիմնական խնդիրը։

Նրա խոսքով, ավելի կարևոր է, որ երկու ժողովուրդները ինչ-որ փուլում հասկանան, որ հնարավոր է ապրել առանց պատերազմի, և դրա համար պետք է զորքերը դուրս բերել սահմանից, իրականացնել սահմանի սահմանազատում և սահմանազատում և մի քիչ սպասել, որպեսզի հանգստություն լինի:

«Բացի այդ, մենք պետք է հրաժարվենք թշնամական հռետորաբանությունից, որը նկատվում է ադրբեջանական լրատվամիջոցներում։ Եվ եթե որոշակի ժամանակ անց պարզ լինի, որ երկու ժողովուրդները կարող են խաղաղ ապրել, որ պատերազմներ չկան, ապա մենք կարող ենք անցնել խաղաղության պայմանագրի խնդրին»,- հավելել է Ցինկերը։

Նա օրինակ բերեց Ռուսաստանի և Ճապոնիայի հարաբերությունները, որոնք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից ի վեր դեռևս խաղաղության պայմանագիր չեն կնքել, բայց այնուամենայնիվ համագործակցություն են հաստատել։

Փորձագետը բացատրեց, որ Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է լուծեն սահմանային, խաղաղ գոյակցության և այլ վիճահարույց հարցեր, ապա անցնեն խաղաղության պայմանագրի կնքմանը։