Աբխազիայի իրադարձությունները որոշ չափով անակնկալ էին։ Նախագահական ընտրությունները կովկասյան այս հանրապետությունում պետք է տեղի ունենան հաջորդ տարվա գարնանը, և ընդդիմության համար ամենատրամաբանականը կլինի դրանց նախապատրաստվելը, քան փողոցային բողոքի ակցիաներ նախաձեռնելը:

Սակայն, ինչպես նախօրեին ասել էր ընդդիմության առաջնորդներից մեկը՝ ընդդիմադիր «Աբխազական ժողովրդական շարժում» (AP) հասարակական կազմակերպության նախագահ Ադգուր Արձինբան, ընդդիմության ներկայացուցիչները պահանջում են հանրապետության ղեկավարի արտահերթ ընտրություններ։

Եթե ​​առաջիկա օրերին երկրի նախագահը հրաժարական տա, ապա երեք ամսվա ընթացքում պետք է անցկացվեն արտահերթ ընտրություններ։ Ինչպես ՏԱՍՍ գործակալությանը պարզաբանել է ԿԸՀ-ի աշխատակիցը, «մոտավորապես մինչև փետրվարի վերջ»։

Սակայն, դատելով ստեղծված իրավիճակից և գործող նախագահի հայտարարություններից, իշխանությունները մտադիր չեն ընդառաջել ընդդիմության «հանկարծակի» պահանջներին, ինչպես երեկ հստակ հայտարարեց Աբխազիայի ներկայիս նախագահ Ասլան Բժանիան։

Այս առճակատման մեջ, անշուշտ, կա աշխարհաքաղաքական կողմ: Բժանիան եռանդուն ռուսամետ քաղաքական գործիչ է։ Իսկ ընդդիմության առաջնորդները՝ Ադգուր Արձինբան, Լևան Միկաան և Կան Կվարչիան, թեև խոսում են Ռուսաստանի հետ ռազմավարական բարեկամության մասին և հանրահավաքների են գնում ռուսական դրոշներով, այնուամենայնիվ, նրանց դեպքում ակնհայտ թուրքական և արևմտյան հետք կա։ Նրանցից երկուսը թուրքական Բաշարան քոլեջի շրջանավարտներ են, և հայտնի են նաև Միքայի և Կվարչիայի կապերը Վրաստանում գործող արևմտյան առաջատար հասարակական կազմակերպությունների հետ։

Այսպես, Պետդումայի ԱՊՀ հարցերով կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ Կոնստանտին Զատուլինը «Ազատ մամուլ»-ին տված հարցազրույցում, անդրադառնալով ներկա իրավիճակին և այն հարցին, թե ինչ է իրենից ներկայացնում Աբխազիայի ընդդիմությունը, ասել է.

«Մարդիկ, ովքեր ուզում են իշխանության գալ։ Նրանցից ոմանք արդեն իշխանության ղեկին էին։ Եվ կան այնպիսիք, ովքեր երբեք չեն եղել գերագույն իշխանության մեջ, բայց ուզում են ռեալիզացվել։ Դե, օրինակ, Լեւան Միկաան առաջացել է համացանցից։ Միակ բանը, որով նա կարող է պարծենալ, այն է, որ նա հայտնի գրող Բագրատ Շինկուպայի թոռն է։ Սրանք են նրա բոլոր պատճառները՝ հավակնելու ընդդիմության գրեթե առաջնորդի դերին»։

Ամենայն հավանականությամբ, խորհրդարանական ընդդիմության առաջնորդները, հասկանալով, որ չեն հաղթելու գալիք ընտրություններում եւ չեն կարողանա մեկ թեկնածու առաջադրել (ուղղակի չեն համաձայնի), որոշել են հեղաշրջում իրականացնել։ Դժվար է ասել, թե արդյոք նրանք հնարավորություն ունեն։ Դատելով Բժանիայի կողմնակիցների թվից և Մոսկվայից աջակցողներից, վաղաժամ հեղաշրջման հավանականությունը մնում է սակավ։