Մարդաբան Ադամ Գորդոնի վերջերս կատարած հետազոտությունը ցույց է տվել, որ վաղ հոմինիդների երկու տեսակներ՝ Australopithecus afarensis-ը (որին պատկանում է Լյուսին) և A. africanus-ը, ցուցաբերում են սեռական չափի ծայրահեղ երկձևություն, որը շատ ավելի մեծ է, քան ժամանակակից մարդկանց շրջանում, իսկ A. afarensis-ի դեպքում՝ նույնիսկ ավելի մեծ, քան գորիլաներինը։

Գորդոնը հաղթահարել է հատվածական բրածոների սահմանափակումները նորարարական տեխնիկայի միջոցով. նա կիրառել է բազմաչափ մոդելավորումը (resampling)՝ տարբեր կմախքային տարրեր վերլուծելու համար, ինչը նրան հնարովորություն է տվել ներառել բազմաթիվ հատվածական տարրեր և համեմատել դրանց համամասնությունները ժամանակակից մարդկանց, շիմպանզեների և գորիլաների համամասնությունների հետ։

Հիմնական եզրակացությունը հետևյալն էր. A. afarensis-ի արուները կշռում և աճում էին զգալիորեն ավելի մեծ, քան էգերը, և այս երկձևության մակարդակը գերազանցում էր ինչպես ժամանակակից մարդկանց, այնպես էլ հաճախ շիմպանզեների մակարդակը, իսկ որոշ տարրերում մոտենում էր գորիլաների մակարդակին։ A. africanus-ի շրջանում  չափերի տարբերությունը նույնպես առկա է և նմանապես գերազանցում է մարդկանց չափերին, սակայն այն ավելի քիչ է արտահայտված, քան A. Afarensis-ի շրջանում։

Հետազոտությունը հրապարակվել է American Journal of Biological Anthropology  հանդեսի հուլիսյան համարում։

Այս արդյունքները կարևոր են ոչ միայն տեսակների ֆիզիկական տեսքը վերականգնելու համար. դրանք հնարավորություն են ընձեռում հասկանալու դրանց սոցիալական կառուցվածքը։ Բարձր սեռական երկձևությունը սովորաբար վկայում է արուների ուժեղ մրցակցության և բազմագին խմբային կառուցվածքի մասին՝ մի քանի խոշոր արուներ ձգտում են մոտենալ էգերին։ Համակերպ օրինակ են գորիլաներն իրենց հարեմի արուներով։ Դա ենթադրում է, որ վաղ հոմինիդները կարող էին արդեն գործել կոշտ մրցակցության և գերիշխանության օրենքներին համապատասխան։