Ապագլոբալացման մեկնարկի գաղափարը «միրաժ» է, որը չի հաստատվում, նշել է պատմաբան Նայլ Ֆերգյուսոնը։

«Փողի վերելք» գրքի հեղինակը եւ Հուվեր ինստիտուտի ավագ գիտաշխատողը նաեւ ուշադրություն է հրավիրել այն փաստերի վրա, որ աշխարհը կանգնած է «պոլիճգնաժամի» առաջ, երբ ճգնաժամերը տարբեր գլոբալ համակարգերում համընկնում են, ինչը հանգեցնում է ավելի ծանր եւ անկանխատեսելի հետեւանքների, կամ «աշխարհաքաղաքական անկման»։

«Այսպես է աշխատում պատմությունը։ Դուք ստանում եք մի բան, որն այնքան էլ նկատելի չէ, տնտեսական մերձեցում, տեխնոլոգիական փոփոխություններ, որոնք ակնհայտորեն կոչված էին փոխել համաշխարհային տնտեսության գործելաոճը: Դուք ունեիք ֆինանսական ճգնաժամ 2008-ից 2009 թվականներին, ունեիք պոպուլիստական ​​պրոտեկցիոնիստական ​​հակազդեցություն 2016-ից 2019 թվականներին, այնուհետեւ ունեցաք Երկրորդ Սառը պատերազմը մոտավորապես 2018 թվականից ԱՄՆ-ի եւ Չինաստանի միջեւ, համաճարակը, այնուհետեւ պատերազմը Արեւելյան Եվրոպայում», - մեջբերում է CNBC-ը։

Զարմանալի կլիներ, եթե իրադարձությունների այս շարքը չհանգեցներ համաշխարհային տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների, ասել է Ֆերգյուսոնը։ Նա նշել է, որ համաշխարհային առեւտուրը համաշխարհային արտադրության համեմատ փոքր-ինչ նվազել է ֆինանսական ճգնաժամից հետո, կապիտալի համաշխարհային հոսքերը նվազել են, եւ ԱՄՆ գերակայությունը որպես մշակութային ուժ նվազում է, ինչը հուշում է, որ գլոբալացումը գագաթնակետին է հասել 2007 թվականին:

Բայց այլ օրինակները պետք է մեզ ստիպեն թերահավատորեն վերաբերվել այս գաղափարին: Առեւտուրը շարունակում է ուժեղ լինել այնպիսի տարածաշրջաններում, ինչպիսին է Եվրոպական միությունը, առանց ընդհանուր գագաթնակետի նշանների։ Ռուսաստանի առեւտուրը Եվրոպայի հետ փաստացի աճել է եվրոյով Ուկրաինայում պատերազմի սկզբից ի վեր՝ բարձր գների պատճառով», - ասել է նա:

«Գլոբալիզացիայի գագաթնակետին, որին հաջորդում է բարձրակետը կամ անկումը, շատ բան կապված է գների շարժի հետ: Հսկայական խեղաթյուրում է առաջանում ապրանքային սուպերցիկլը, որը գագաթնակետին է հասել 2010-ից 2011 թվականներին», - ասել է նա։

«Այդ ամենը միրաժ է: Լուրջ ապագլոբալացում չկա», - եզրափակել է Ֆերգյուսոնը։