Յեյլի համալսարանի հետազոտողների նոր ուսումնասիրությունը օգնում է պարզել, թե ինչու որոշ պատկերներ ավելի շատ են մնում մարդկանց հիշողություններում, քան մյուսները:
«Ուղեղը նախընտրում է հիշել այն, ինչը չի կարող ճիշտ բացատրել: Եթե տեսարանը կանխատեսելի է և զարմանալի չէ, այն կարելի է անտեսել»,- ասում են հետազոտության հեղինակները, որի արդյունքները հրապարակվել են Nature Human Behavior ամսագրում։
Մասնավորապես, գիտնականներն ուսումնասիրել են, թե ինչպես է ուղեղը առաջնահերթություն տալիս տեղեկատվության որոշակի հատվածներին այն տվյալների հեղեղում, որոնցով մարդիկ ամեն օր անմիտ ռմբակոծվում են՝ «համատեղելով տեսարանի բարդության հաշվողական մոդելը վարքագծային հետազոտությունների հետ»:
Հետազոտողները մշակել են հաշվողական մոդել, որը հաշվի է առնում հիշողության ձևավորման երկու փուլ՝ տեսողական ազդանշանների սեղմում և դրանց վերակառուցում։
Հետազոտությունն իրականացրել է մի շարք փորձեր, որոնց ժամանակ մարդկանց հարցրել են, թե արդյոք նրանք հիշում են կոնկրետ պատկերներ բնական պատկերների հաջորդականությունից, որոնք ցուցադրվում են արագ հաջորդականությամբ:
Հետազոտողները պարզել են, որ որքան դժվար է հաշվողական մոդելի համար պատկեր վերստեղծելը, հավանաբար, քանի որ այն ավելի դժվար է բացատրել կամ հասկանալ, այնքան ավելի հավանական է, որ հետազոտության մասնակիցները հիշեն այն:





























