Գերմանիայի կանցլեր Օլաֆ Շոլցի՝ ուրբաթ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին զանգահարելու միակողմանի որոշումը վերջ դրեց ՆԱՏՕ-ի առաջատար առաջնորդների կողմից ՌԴ ղեկավարի գրեթե երկու տարվա մեկուսացմանը, CNN-ի կայքում գրում են վերլուծաբաններ Նիք-Փեթոն Ուոլշը, Ալեքս Մարքարդը և Սասկիա Վանդուրնը։

Հոդվածի հեղինակների կարծիքով՝ դա տհաճ նորություն էր Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու համար 72 ժամվա ընթացքում, որոնք նշանավորվեցին նրանով, որ Սպիտակ տունը վերջապես բավարարեց նրա խնդրանքը՝ ամերիկյան հեռահար ATACM հրթիռներով Ռուսաստանի վրա կրակելու հնարավորության մասին։ Զելենսկին զայրացած էր, նշելով, որ Շոլցի հեռաոսազանգը բացեց «Պանդորայի արկղը»: «Պուտինի համար չափազանց կարևոր է թուլացնել իր մեկուսացումը»։

Ժամեր անց Զելենսկին կարծես թե խոստովանեց բանակցությունների իմպուլսը` հայտարարելով, որ ԱՄՆ նորընտիր նախագահ Դոնալդ Թրամփի պաշտոնում լինելու դեպքում «պատերազմն ավելի արագ կավարտվի», քանի որ հենց նման խոստում է  տվել Թրամփն իր ընտրողներին:

Շոլցը հայտարարել է, որ Պուտինի հետ իր զրույցը ցույց է տվել, որ Ռուսաստանի առաջնորդի կոշտ դիրքորոշումը Ուկրաինայի նկատմամբ չի փոխվել, բայց հավելել է, որ Եվրոպայի համար կարևոր է խոսել Պուտինի հետ, եթե Թրամփը մտադիր է նույն կերպ վարվել:

Մեկ ժամ տևած հեռախոսազրույցը նշանավորեց դիվանագիտության վերադարձը տասնամյա հակամարտություն, թեև նրանց զրույցը արձագանքեց «դեռ խոսելու ժամանակը չէ» հայտնի կրկներգին։

Ըստ CNN-ի ավելի քան 10 հարցազրույցների, որոնք անցած շաբաթվա ընթացքում անցկացվել են ներկա և նախկին պաշտոնյաների և դիվանագետների հետ, Շոլցի հեռախոսազանգը «վայրի» ավանդ է մտցրել արևմտյան դաշինք, որը խիստ անհանգստացած է հակամարտության ելքի վերաբերյալ՝ հաշվի առնելով Թրամփի ընտրությունները:

ՆԱՏՕ-ի կենտրոնակայանում տրամադրություններին ծանոթ դիվանագետը պատմել է, որ դաշինքում վստահ չեն, թե Թրամփը կշարունակի աջակցել և խաղաղ բանակցություններ վարել՝ առաջիկա մի քանի ամիսները ուկրաինական ռազմի դաշտում կրիտիկական անվանելով:

Անորոշությունը հաստատեց Ուկրաինայի հետախուզության բարձրաստիճան պաշտոնյան, որը CNN-ին հայտարարեց. «Շատ վտանգավոր է հենց հիմա կանխատեսումներ անելը: Հուսանք՝ լավ կլինի»։

Վերլուծաբանների մեծամասնությունը կարծում է, որ ցանկացած գործարք ենթադրում է մոտավորապես ճակատային գծի սառեցում, երբ Մոսկվան և Կիևը տրամադրում կամ ստանում են անվտանգության երաշխիքներ՝ կանխելու համար հակամարտությունների վերսկսումը:

Միևնույն ժամանակ, հոդվածի հեղինակները նշում են, որ Ռուսաստանը շարունակում է փոքր, բայց հետևողական հաջողությունների հասնել արևելյան ռազմաճակատի գծում, և եթե առաջնագծում նոր մշտական ​​սահմաններ համաձայնեցվեին, Մոսկվան Ուկրաինայի մոտավորապես մեկ հինգերորդը կկլաներ։

Կրեմլի քննադատները միաժամանակ զգուշացնում են, որ Ռուսաստանը նախկինում դիվանագիտությունն իր ռազմական նպատակներին հասնելու համար որպես դադար կամ խոչընդոտ է օգտագործել։