Շիկացած Duralex վառարանները այրվել են Լուարա գետի ափին, Օռլեանի մոտ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո։ Բայց այս ձմռանը Լա Շապել-Սենթ-Մեսմին ընկերության ապակու գործարանում ոչ ոք չկա եւ ոչ մի կտոր ապակի չի արտադրվում, գրում է Politico-ն:

Վառարանը ինքնին «քնած» ռեժիմում է մինչեւ ապրիլ, քանի որ ամբողջ հզորությամբ աշխատելու համար անհրաժեշտ գազը, պարզվել է, չափազանց թանկ է։ Ավելի ցածր ջերմաստիճանի դեպքում այն ոչինչ չի արտադրում: Բայց եթե այն ամբողջությամբ անջատվի, ապա հալած ապակին կպնդանա դրա ներսում, եւ սարքավորումները կոչնչանան։

Նրա խոսքով՝ գործարանի ապագան Եվրոպայում անվտանգ է, բայց այս ձմռանը նրա պայքարը խորհրդանշում է ավելի խորը ճգնաժամ, որն ազդում է Եվրոպայի դարավոր արտադրական բազայի վրա, քանի որ էներգակիրների բարձր գները բախվում են բարձր քաղաքականության հետ:

Էներգիայի արժեքը, որը հասել է ռեկորդային բարձր մակարդակի 2022 թվականին, շատ արտադրական ընկերությունների համար դարձել է չափազանց բարձր, որպեսզի կարողանան մնալ մրցունակ, եթե նրանք մնան Եվրոպայում: Միեւնույն ժամանակ, ԱՄՆ-ի կանաչ արդյունաբերության սուբսիդավորման ընդարձակ փաթեթը ցնցել եւ զայրացրել է ԵՄ պաշտոնյաներին, որոնք կարծում են, որ ԱՄՆ-ը` ենթադրյալ դաշնակիցը, գայթակղում է բիզնեսներին անցնել Ատլանտյան օվկիանոսից այն կողմ:

Էներգետիկ ճգնաժամը հատկապես սուր է այն ոլորտներում, ինչպիսիք են ապակու, քիմիական նյութերի, մետաղների, պարարտանյութերի, ցելյուլոզայի ու թղթի, խեցեղենի եւ ցեմենտի արտադրությունը, որոնք ավելի շատ էներգիա են պահանջում իրենց արդյունաբերական արտադրանքի համար եւ որոնցում 8 միլիոն մարդ է աշխատում: Բայց, բախվելով ինչպես Չինաստանի, այնպես էլ ավելի ու ավելի պրոտեկցիոնիստական ԱՄՆ-ի կողմից անընդհատ աճող տնտեսական մրցակցությանը, եվրոպացի առաջնորդները բացահայտ զգուշացնում են «ապաարդյունաբերականացման» վարակի մասին, որն առնչվում է մայրցամաքի բոլոր արտադրություններին:

Նման սարսափելի արդյունքի եւ սոցիալական ու քաղաքական հետեւանքների կանխումը 2023 թվականին ԵՄ օրակարգի առաջին տեղում է:

Politico-ի աշխատակիցներին ուղղված ամանորյա էլեկտրոնային նամակում ներքին շուկայի եվրոպական հանձնակատար Թիերի Բրեթոնը Եվրոպայի գլոբալ մրցունակության բարելավմանն ուղղված ջանքերը «բարձրագույն առաջնահերթություն» է անվանել:

էկզիստենցիալ ճգնաժամ

Դեկտեմբերի դրությամբ եվրոպական արդյունահանումը, եւ հատկապես մայրցամաքի արդյունաբերական կենտրոն Գերմանիան, վերապրեցին ձմեռային էներգետիկ ամենածանրը ճգնաժամը՝ կրճատելով գազի սպառումը մոտ 15 տոկոսով՝ առանց ընդհանուր արդյունահանման համապատասխան անկման:

Բայց հաշվի առնելով, որ գազի գները, չնայած վերջին անկմանը, դեռեւս մոտ վեց անգամ բարձր են նախորդ 10 տարիների միջին գնից, եւ ավելի քան չորս անգամ ավելի բարձր, քան մրցակից երկրներում, ինչպիսին ԱՄՆ-ն է, շատերը դեռ վախենում են, որ ավելի խոշոր ընկերությունները պարզապես իրենց գործունեությունը կտեղափոխեն Եվրոպայից դուրս, մինչդեռ փոքր բիզնեսը կարող է ամբողջությամբ փակվել։

Արտադրված է Եվրոպայում

Բիզնեսի նախազգուշացումների ձայնն ավելի է բարձրացել, ինչպես նաեւ ԵՄ մակարդակով համակարգված գործողությունների կոչերը՝ Եվրոպայի արտադրական բազան փրկելու համար: Ֆրանսիան այժմ պահանջում է համապարփակ նոր համաեվրոպական «Արտադրված է Եվրոպայում» ռազմավարություն:

19-րդ դարի կեսերից Լյուդվիգսհաֆենում տեղակայված գերմանական քիմիական հսկա BASF-ի հոկտեմբերին կայացրած որոշումը՝ իր գործունեությունը Եվրոպայում մշտապես դադարեցնելու մասին, ցնցեց եվրոպական արտադրությունը:

Էներգատար ոլորտների շրջանակներից դուրս ավելի լայն ազդեցությունն ընդգծվեց նոյեմբերին, երբ Volkswagen-ը նախազգուշացրեց, որ Եվրոպան այլեւս «ծախսերի առումով մրցունակ չէ շատ ոլորտներում, մասնավորապես, երբ խոսքը վերաբերում է էլեկտրաէներգիայի եւ գազի արժեքին»:

2022 թվականի դեկտեմբերին կայացած իրենց վերջին գագաթաժողովում ԵՄ առաջնորդները հաստատել են, որ լսել են կոչը: Եվրահանձնաժողովի նիստում հանձնարարվել է արագ պատրաստել առաջարկներ «բոլոր համապատասխան ազգային եւ ԵՄ գործիքները մոբիլիզացնելու նպատակով», որպեսզի լուծվեն էներգետիկ եւ մրցունակության ճգնաժամերը, որոնք հարվածել են եվրոպական արդյունաբերությանը: Այս հարցը պետք է դառնա ԵՄ առաջնորդների փետրվարի 9-10-ը նախատեսված գագաթաժողովի գլխավոր հարցը։

Բայց առաջ գնալու ճանապարհի շուրջ երկրների միջեւ տարաձայնությունների ֆոնին անհասկանալի է մնում, թե դաշինքը որ ճանապարհով կգնա:

«Եթե ԵՄ-ն չուժեղացնի իր արդյունաբերական քաղաքականությունը,- ասել է ԵՄ դիվանագետներից մեկը,- մեր արդյունաբերությունը կարյունահոսի մինչեւ մահ»: