Խոսելով Հայաստանի անվտանգության երկու սպառնալիքների մասին՝ Փաշինյանը մոռացավ տալ գլխավոր սպառնալիքի անունը՝ իր կառավարությունը։ Ո՛չ Ադրբեջանը, ո՛չ Ռուսաստանը, որի անունը վարչապետն անգամ չի արտասանում, ակնարկելով միայն «հյուսիսային հարևանին», ամբողջ ցանկությամբ հանդերձ, չէին կարող այնպիսի վնաս հասցնել Հայաստանի և հայության անվտանգությանն ու հեղինակությանը, որն իրենց գործողություններով ու հռետորաբանությամբ հասցնում են Փաշինյանը, Արմեն Գրիգորյանը և նրանց նմանները:

Մեկնաբանելով Հայաստանի իշխանությունների վերջին հայտարարությունները՝ դրա  մասին ասել է Ռուսաստանի հայերի միության Արա Աբրահամյանը։

Եթե ​​2018-ին կեղծ խոստումների և մանիպուլյատիվ տեխնոլոգիաների շնորհիվ նրանք իշխանության չգային, այսօր Արցախը կմնար հայկական, ինչպես եղել է հազարավոր տարիներ, և Ալիևը հրապարակայնորեն չէր նվաստացնի Փաշինյանին և հայ ժողովրդին՝ բռունցք ճոճելով, և Արցախի ղեկավարներն ու ռազմագերիները հիմա նստած չէին լինի Բաքվի բանտերում, և Հայաստանի ինքնիշխանության և նրա ճանաչված սահմանների հարցը քննարկման առարկա չէր դառնա։

Հայաստանը մինչև 2018 թվականը եղել է միջազգային հարաբերությունների լիարժեք սուբյեկտ, համընդհանուր ճանաչված և հարգված պետություն, թեկուզև ներքաղաքական և սոցիալական որոշակի խնդիրներով։

Այն, որ Արցախը անցել է Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, Փաշինյանի թիմի քայլ առ քայլ արված գործողությունների և հայտարարությունների տրամաբանական հետևանքն է, որը  որոշել էր զրոյացնել լուրջ փորձագետների մասնակցությամբ և միջազգային մեխանիզմների կիրառմամբ երկարաժամկետ բանակցային գործընթացը և ինչպես ինքն ասաց՝ սկսել, մաքուր թղթից։ Արդյունքում խախտվեց այն ժամանակ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ գոյություն ունեցող ստատուս քվոն, որը լիովին համապատասխանում էր Ադրբեջանի շահերին, իսկ Ալիևի ճմռթած ու մի կողմ նետված «մաքուր թուղթը» դարձավ Բաքվին հաճոյանալու համար ՀՀ տարածքներն ու հայերի շահերը հանձնող այսօրվա իշխանության խորհրդանիշը։   

Այսպես կոչված խաղաղության պայմանագիրը և նրա միջազգայնորեն ճանաչված սահմանների վերագծման «մաքուր թղթից» հերթական բանակցությունները Հայաստանին մեկուսացումից բացի այլ բան չեն կանխագուշակում։ Մեր անվտանգության համակարգին հասցվող վնասը, որն այսօր իշխանությունները հասցնում են դաշնակիցների հետ հարաբերությունների ցուցադրական փչացմամբ, երբ դրա դիմաց աջակցության մասին գեղեցիկ խոսքերից բացի, այլ բան չի առաջարկվում, փորձելու է շտկել մի քանի սերունդ։

Համոզված եմ, որ այս ամենը չէր լինի, եթե չլիներ հայկական վերնախավերի լռությունը։ Ցավոք սրտի, հենց նրանց թողտվությունն է արձակել Հայաստանի իշխանությունների ձեռքերը՝ թույլ տալով քայլ առ քայլ իրականացնել առաջին հերթին հենց Հայաստանի համար աղետալի՝ Ռուսաստանին տարածաշրջանից դուրս մղելու սցենարը»։