նախընտրելի դարձնելՎրացական իշխանություններն ու մամուլը, որ արդեն փաստացի ջլատման են հասցրել սեփական երկիրը, այդպես էլ չեն կարողանում հասկանալ մի պարզ ճշմարտություն, անվանվելով բազմազգ պետություն, երկրում բնակվող ազգային փոքրամասնությունների հետ ավելի լավ է բարեկամություն անել, քան թշնամանալ: Վերջնականապես ընդհատելով աբխազների եւ օսերի հետ երկխոսությունը, վտարելով հույներին, ձուլելով մի շարք փոքր ժողովուրդների, այսօր էլ նրանք մազոխիստական եռանդով սկսել են քննարկել հայկական հարցը:
Ահա թե ինչ է գրում վրացական «Սաքարթվելոս ռեսպուբլիկա» պարբերականը, որը հայտնի է իր ագրեսիվ ազգայնական դիրքորոշմամբ:
«Հայաստանի տարածքը փոքր է, բայց այն առաջնորդի կարգավիճակում տեսնել ցանկացողների թիվը մեծ է: Երբ Ջորջ Բուշը Վրաստանը ճանաչեց որպես տարածաշրջանային առաջնորդ, երկրորդ օրը Ադրբեջանի նախագահը հայտարարեց, որ իրենք ոչ մեկին չեն զիջի առաջնությունը։ Ադրբեջանը իրոք կարող է հավակնել առաջնորդի դերին, քանի որ ունի 21 –րդ դարում ամենակարեւոր զենքերը՝ նավթ, էներգետիկա։ Իսկ Հայաստանը դեռ կարոտում է իր վաղուց կորցրած Մեծ Հայքը։
Այն բանից հետո, ինչ սկսեցին խոսել հայ-թուրքական սահմանի բացման վերաբերյալ, հայերը հասկացան, որ Վրաստանի հետ հարաբերությունները այլեւս պետք չեն։ Սակայն մինչ այս՝ նրանց համար Վրաստանը կյանքի միակ ճանապարհն էր։
Հայաստանի համար այժմ արդիական է դարձել տարածաշրջանային լեզվի հարցը։ Ի՞նչ ասել է տարածաշրջանային լեզու՝ դա արդեն նշանակում է պետական լեզու։ Ստացվում է, որ Վրաստանում գրագրությունը պետք է ընթանա վրացերեն եւ հայերեն լեզուներով, քանի որ հայ երիտասարդությունը միտումնավոր չի սովորում վրացերենը։ Ամբողջ աշխարհը այսօր խնդրում է պաշտպանել փոքրամասնությունների իրավունքը, բայց ոչ մի տեղ գրված չէ, որ նրանց լեզուն պետք է պետական կարգավիճակ ստանա։
Հայաստանը կստեղծի սադրանքներ, որին Վրաստանը կենթարկվի: Նա ռուսական զորքի միջոցով կիրականացնի Սամցխե-Ջավախեթիի զավթումը։ Հայերը, չթաքցնելով գրում են, թե վրացիները զավթել են հողեր զբխազներիղ, օսերից, հայերից եւ ադրբեջանցիներից, այժմ էլ եկել է պատմական արդարության հաստատման պահը: Ի դեպ, սրան պետք է ակտիվորեն միանան վրացական ԶԼՄ-ները, որոնք, սակայն, լռում են: Պետք է ճշտել, թե ինչն է հետաքրքրում հայ գործընկերներին»:
Այս նյուի հեղինակի հոգեվիճակի մասին դատելը բավական դժվար է: Այլ բան, քան սադրիչ, նրան անվանել չի ստավում: Փաստացի որեւէ տարբերություն չտեսնելով տարածաշրջանային եւ պետական լեզուների կարգավիճակների միջեւ, հեղինակը վերջնարդյունքում ստանում է մի անհեթեթ եզրահանգում, թե հայկական կողմը մտադիր է զավթել Ջավախքը ռուսական զորքերի միջոցով:
Համեմատաբար ավելի «նուրբ» նյու է հրապարակել Georgian Times թերթը: Պարբերականը դժգոհում է, որ Հայաստանը չաջակցեց Աբխազիայի եւ Ցխինվալի շրջանի փախստականների մասին ՄԱԿ ԳԱ-ում բարձրացված հարցը՝ չհիշելով, թե Հայաստանի դեմ որքան ադրբեջանական բանաձեւերի ու փաստաթղթերի է աջակցել ինքը՝ Վրաստանը: Չհիշելով, որ ՎՈՒԱՄ շրջանակներում Վրաստանը փաստացի դարձել է Բաքվի ռազմա-քաղաքական դաշնակիցը:
«Ամեն անգամ, երվ Վրաստանը դժվար պահեր է ապրել, անմիջապես դուրս են պրծել ռեակցիոներ-հայեր, եւ եթե նախկինում երդվում էին, թե մեր եղբայրներն են, այժմ հրաժարվում էին ասածներից եւ տարածքային հավակնություններ ներկայացնում: Մենք դեռ լավ ենք հիշում, որ օգոստոսյան պատեազմի ժամանակ Վրաստանի խաղաղ բնակչությանը որքան են գնդակոծել Գյումրիի բազաներից թռած ինքնաթիռները»,- ակնհայտորեն ստում է թերթը, քանի որ պաշտոնական Երեւանը բոլոր միջոցներում ընդգծել է իր չեզոքությունը ռազմական գործողությունների ժամանակ: Ավելին, միջազգային փորձագետները Հայաստանի՝ օգոստոսյան պատերազմից կրած վնասը գնահատեցին մի քանի հարյուր միլիոն դոլար: Հայաստանից չեզոքության համար նեղացել էր եւ Ռուսաստանը: իսկ թե ինչ տարածքային հավակնությունների մասին է խոսվում հոդվածում, ընդհանրապես հասկանալի չէ:
«Վերջին շրջանում Երեւանից կառավարվող ուժերը կրկին ակտիվացել են եւ փորձում են „պայթեցնել“ Ջավախքը: Դրան ավելացել է նաեւ այն, որ Հայաստանի նախագահ սերժ Սարգսյանը պահանջում է Թբիլիսիից Ջավախքում հայերենը դարձնել տարածաշրջանային լեզու: Մի խոսքով, փաստ է, որ Երեւանը Վրաստանի նկատմամբ իրեն ոչ կոռեկտ է պահում»,- գրում է Georgian Times-ը:
Հարկ նշել, որ Հայաստանի նախագահը երբեւէ պահանջներ չի ներկաայցրել: Նա, մասնավորապես, հայտարարել է, թե Հայաստանն ու Վրաստանը որեւէ խնդիր չունեն, որը հնարավոր չէ լուծե երկխոսության միջոցով՝ առաջարկելով քննարկել հայերենին տարածաշրջանային լեզվի կարգավիճակ տալու հարցը: Վրաստանի ԱԳՆ ղեկավար Գրիգոլ Վաշաձեն ինքը Երեւանում ցրեց բոլոր կասկածները՝ հայտարարելով, թե Հայաստանի հետ որեւէ խնդիր Վրաստանը չունի: Ավելին, Վրացական իշխանություններն իրենք են վաղուց ջավախքում իրավիճակը դարձրել պայթյունավտնագ, եւ միայն Երեւանից ձեռնարկվող քայլերն են, որ այս տարիներին թույլ չեն տվել պայթյունի առաջացումը:
Ստիպված ենք արձանագրել, որ վրացական ԶԼՄ-ները վարում են հայ-վրացական հարաբերությունների սրման, Ջավախքում կայունության վտանգման ակնհայտորեն պատվիրված արշավ: Թե ինչի դա կհանգեցնի Վրաստանին, դժվար չէ ենթադրել: Հայերն այդ երկրի վերջին մեծ համայնքն են:
