Իսպանիայում քարանձավում հայտնաբերված ականջի քարացած ոսկորը պատկանել է նեանդերթալցի երեխայի, ով ապրել է Դաունի համախտանիշով մինչև 6 տարեկան, ասվում է նոր հետազոտության մեջ։

Գտածոն ցույց է տալիս, որ համայնքի անդամները խնամել են անպաշտպան երեխային, որն ապրել է առնվազն 146,000 տարի առաջ: Հետազոտությունը մարտահրավեր է նետում նեանդերթալցիների՝ մարդկանց հնագույն ազգականների, որոնք անհետացել են մոտ 40,000 տարի առաջ, որպես դաժան քարանձավային մարդու պատկերացումներին:

«Այս անհատը մշտական ​​և ինտենսիվ խնամքի կարիք կունենար», - ասում է հետազոտության գլխավոր հեղինակ, պալեոանտրոպոլոգ Մերսեդես Կոնդ-Վալվերդեն Science Advances ամսագրում հրապարակված հոդվածում:

Նա ասաց, որ երեխան տառապում էր լսողության ծանր կորստով, ուներ հավասարակշռության լուրջ խնդիրներ և գլխապտույտ: Նա ավելացրեց, որ մկանների թուլությունը նույնպես կդժվարացնի կրծքով կերակրումն ու շարժունակությունը:

Փոքրիկ բրածոն հայտնաբերվել է 1989 թվականին Իսպանիայի Վալենսիա նահանգի Կովա Նեգրա հնագիտական ​​վայրում: Սակայն, հնագետները հայտնաբերել են այս նմուշը միայն վերջերս, երբ նրանք ուսումնասիրում էին պեղումների վայրից հավաքված կենդանական աշխարհի բեկորները՝ նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ:

Ուսումնասիրությունը չի ներառում ոսկորի ճշգրիտ թվագրումը, որը կպահանջի հնագույն ԴՆԹ-ի արդյունահանում, սակայն նեանդերթալցիները բնակվել են այդ վայրում 146,000-ից 273,000 տարի առաջ:

1_2039709 (1).jpg (436 KB)

Այսօր Դաունի համախտանիշով մարդիկ կարող են երկար կյանք ունենալ, սակայն զարմանալի է, որ քարի դարում երեխան ապրել է մինչև 6 տարեկան, ընդգծում է գիտնականն իր աշխատանքում։

Հետազոտությունը նշում է, որ նեանդերթալցիները շատ շարժունակ են եղել և պարբերաբար տեղից տեղ են տեղափոխվել: Երեխայի երկարատև գոյատևման համար պահանջվող խնամքը, հավանաբար, ներառում էր մոր կախվածությունը խմբի մյուս անդամների համագործակցությունից և աջակցությունից: Նույնիսկ ոչ վաղ անցյալում Դաունի համախտանիշով մարդիկ հաճախ մահանում էին մանկության տարիներին։

Հետազոտությունների համաձայն՝ 1929 թվականին Դաունի համախտանիշով երեխաների կյանքի միջին տեւողությունը՝ պայման, որը պայմանավորված է լրացուցիչ մասնակի կամ ամբողջական քրոմոսոմի առկայությամբ, եղել է 9 տարի։ 1940-ականներին կյանքի տեւողությունը հասել է 12 տարվա։ Այսօր ԱՄՆ-ում 772-ից մոտավորապես 1-ը ծնվում է Դաունի համախտանիշով, և կյանքի սպասվող տևողությունը այժմ գերազանցում է 60 տարին, ըստ Միացյալ Նահանգների Դաունի համախտանիշի ազգային ընկերության տվյալների: