Իմ եւ Հեյդար Ալեւի (Ադրբեջանի նախկին նախագահ- խմբ.) բանակցային գործընթացը, որն ավարտվեց Քի Ուեսթում, ընթանում էր Ղարաբաղի հարցով հիմնական գործընթացին զուգահեռ։ Այս մասին փետրվարի 17-ի մամուլի ասուլիսում հայտնել է ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը։

Նրա խոսքով, եթե չլիներ Քի Ուեսթը, ըստ որի Ադրբեջանը փաստացի համաձայնել էր ԼՂ միացմանը Հայաստանին, չէին լինի Մադրիդյան սկզբունքները, որոնք սահմանում էին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնորոշման իրավունքը։ Նա բացատրել է, որ Լեռնային Ղարաբաղը երբեք չի լքել բանակցային գործընթացը՝ սա որակելով կեղծ թեզ, որը փորձում են պարտադրել ժողովրդին։

Քոչարյանը վստահեցրել է, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակում բոլոր գործողությունները տեղի են ունեցել Լեռնային Ղարաբաղի ներգրավվածությամբ, որը հակամարտության կողմ է եղել։ Նա նշել է, որ Հայաստանում իր նախագահության ընթացքում չի եղել մի դեպք, երբ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները Հայաստան այցելելիս չայցելեն Լեռնային Ղարաբաղ։ Երկրորդ նախագահը Ղարաբաղի հարցում ամենակոշտ բանակցող է անվանել Նիկոլ Փաշինյանին (2018-ից ՀՀ վարչապետ- խմբ.)։

«Այնպիսի կոշտություն ստացվեց, որ բանակցություններն անօգուտ էին։ Ես երբեք չեմ հրաժարվել որեւէ բանակցային գործընթացից եւ չեմ վախեցել, որ կարող են ինչ-որ փաստաթուղթ բերել, որով ես չեմ կարող այկիդո անել։ Միասնական պետության գաղափարը հետաքրքիր էր, բայց դա «ամուսնություն» էր ինքնորոշման եւ տարածքային ամբողջականության սկզբունքների միջեւ, ինչից մենք միշտ փորձել ենք հեռու մնալ, քանի որ համարում էինք, որ ԼՂՀ-ն ունի անխոցելի իրավական հիմքեր։ Ռուսաստանն առաջարկել է այս գաղափարը, որը նման է Դեյթոնյան հրադադարի համաձայնագրին, որն ավարտեց քաղաքացիական պատերազմը Բոսնիա եւ Հերցեգովինայում 1992-1995թթ. վարչապետ Պրիմակովի օրոք։ Այս գաղափարը ձեռնտու էր Մոսկվային, քանի որ ցանկանում էր նույն մոդելը կիրառել Վրաստանում»,- ընդգծել է Քոչարյանը։

Նա հայտնել է, որ կարող է ասել, որ սկզբունքորեն չի ցանկանում այս հարցը քննարկել, բանավեճի մեջ մտնել՝ փչացնելով հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, սակայն առաջարկը համարել է հետաքրքիր՝ չպատասխանելով ոչ դրական, ոչ էլ բացասական։ «Միեւնույն ժամանակ ես Պրիմակովին վստահեցրել եմ, որ Հեյդար Ալիեւը չի ընդունի այս մոդելը։ Իսկ ՌԴ վարչապետն ասում էր, որ կարող է համոզել Ալիեւին, թեեւ վերջինս անմիջապես մերժել է այս առաջարկը՝ այն անվանելով բոլոր հնարավորներից վատագույնը։ Սրանից հետո հարցը փակվել է։ Միաժամանակ ես այն կուսակցությունն էի, որը բարյացակամ վերաբերմունք դրսեւորեց խնդրի նկատմամբ։ Սա դիվանագիտությո՞ւն է, թե՞ ոչ։ Սա հակառակ կողմի շահերի ըմբռնում է, թե ինչպես կարելի է նվազագույնի հասցնել Հայաստանի համար խնդիրները»,- եզրափակել է երկրորդ նախագահը։