Գիտնականները հայտնաբերել են, որ մազերը և փետուրները վառ դարձնող նարնջագույն գունանյութը պաշտպանում է բջիջները վնասից՝ հեռացնելով ավելորդ ցիստեինը: Այս գունանյութը ֆեոմելանինն է՝ նարնջագույն-կարմիր գունանյութ, որը ձևավորվում է ցիստեին ամինաթթվի հետ միասին:

Մարդկանց մոտ այն պատասխանատու է կարմիր մազերի և բաց մաշկի համար, իսկ թռչունների մոտ՝ փետուրների գույնի համար: Ֆեոմելանինը նախկինում կապված է եղել մելանոմայի առաջացման ռիսկի բարձրացման հետ, ինչը հարցեր է առաջացնում այն ​​մասին, թե ինչու է էվոլյուցիան պահպանում դրա ձևավորմանը նպաստող գենետիկ տարբերակները:

PNAS Nexus-ում հրապարակված ուսումնասիրությունը անցկացվել է գիտնական Իսմայել Գալվանի և նրա գործընկերների կողմից 65 չափահաս զեբրա սերինոսների վրա, որոնք բաժանվել են վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի: Փորձարարական խմբում արուներին տրվել է սննդային ցիստեին և ML349 դեղամիջոցը, որը արգելափակում է ֆեոմելանինի սինթեզը:

Ցիստեին և ML349 ստացող արուների մոտ արյան պլազմայում օքսիդատիվ վնասի աճ է գրանցվել՝ համեմատած միայն ցիստեին ստացող թռչունների հետ: Հետազոտողները նաև վերահսկել են մելանոցիտների ընդհանուր հակաօքսիդանտային ակտիվությունը: Էգերը, որոնք ֆեոմելանին չեն արտադրում, ցիստեին ստանալուց հետո օքսիդատիվ վնասի աճի հակում են ցուցաբերել՝ համեմատած վերահսկիչ խմբի հետ։

Գիտնականները եզրակացրել են, որ ֆեոմելանինի սինթեզը օգնում է պահպանել ցիստեինի հավասարակշռությունը օրգանիզմում՝ ավելորդ ցիստեինը վերածելով իներտ գունանյութի: Սա կարող է բացատրել, թե ինչու են ֆեոմելանինի արտադրությունը խթանող գենետիկ տարբերակները պահպանվում կենդանիների և մարդկանց մոտ, չնայած մելանոմայի առաջացման ռիսկի բարձրացման հետ դրանց կապին: