Փենսիլվանիայի համալսարանից և Յուտայի ​​Բրիգամ Յանգ համալսարանից ամերիկացի հոգեբաններն ուսումնասիրել են պատանեկության և վաղ հասուն տարիքում կրոնական նույնականացումից հրաժարվելու հետևանքներն ընտանեկան հարաբերությունների վրա: Հետազոտությունը հրապարակվել է Journal for the Scientific Study of Religion (JSSR) գիտական ​​ամսագրում:

Ըստ ընթացիկ գնահատականների՝ ենթադրվում է, որ մինչև 2050 թվականն աշխարհում 162 միլիոն մարդ կփոխի իր կրոնական պատկանելությունը։ Միացյալ Նահանգներում կրոնական մեծացած չափահասների գրեթե 20%-ն այժմ իրեն ճանաչում է որպես ոչ կրոնական:

Հետազոտության հեղինակները ցանկանում էին ուսումնասիրել պատանեկության շրջանում կրոնական նույնականացման փոփոխությունների և ծնող-երեխա հարաբերությունների որակի միջև կապը: Դրա համար նրանք ուսումնասիրել են 2002-2007 թվականներին ավելի քան 5,6 հազար ամերիկյան ընտանիքների հարցումների արդյունքները:

Գիտնականներն այս փոփոխությունները սահմանելու համար առանձնացրել են չորս կատեգորիա՝ պահպանել կրոնական պատկանելություն, կրոն ընդունել ոչ կրոնական ֆոնի վրա, փոխել կրոնը և հրաժարվել կրոնական պատկանելությունից: Մասնակիցները նաև տեղեկատվություն են տրամադրել ծնող-երեխա հարաբերությունների և ծնողների կրոնական պատկանելության մասին:

Արդյունքները ցույց են տվել, որ միջինում ծնողների հետ հարաբերությունների որակը, ծնողների ջերմությունը և կրոնական պատկանելությունը հիմնականում կայուն են մնացել հետազոտության ողջ ընթացքում:

Նրանք, ովքեր հրաժարվել են իրենց ընտանիքի կրոնական պատկանելությունից, հայտնել են, որ երկու ծնողների հետ հարաբերությունները վատացել են։ 

Հետազոտական ​​թիմը նաև ուսումնասիրել է մի մոդել, որը ենթադրում է, որ կրոնից հեռանալը կարող է մեծացնել ծնողների հետ տարաձայնությունները և ազդել նրանց երեխաների հետ հարաբերությունների վրա: Հարցման տվյալները հաստատել են այս վարկածը՝ պարզելով, որ ծնողներն ավելի ջերմ են վերաբերվում երեխաներին, ովքեր կիսում են իրենց կրոնական հայացքները:

Զեկույցի հեղինակ Ջասթին Հենդրիքսն ասում է, որ ծնողներն ավելի քիչ հավանական է, որ սեր, գովասանք և աջակցություն ցուցաբերեն իրենց երեխաներին, եթե նրանք լքել են իրենց ընտանիքի հավատքը:

Հետազոտողները նաև պարզել են, որ կրոնական դարձը կամ հավատի փոփոխությունը սովորաբար չեն ազդում երեխաների և ծնողների հարաբերությունների վրա: