Պետդումայի պատգամավոր Կոնստանտին Զատուլինը իր Telegram ալիքում կտրուկ քննադատել է Հայաստանի մասնակցությունը Վաշինգտոնում կայանալիք բանակցություններին՝ այն անվանելով առաջիկա գործարքի «ամենանողկալի» կողմը։

«Այն ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհը սուրճի բաժակով գուշակություններ է անում Պուտինի և Թրամփի հանդիպման մասին, Ռուսաստանի երկու հավատարիմ ընկերներ՝ Իլհամ Ալիևը և Նիկոլ Փաշինյանը, շտապել են Վաշինգտոն՝ ԱՄՆ նախագահի հսկողության ներքո գործարք կնքելու։

Ամբողջովին պարզ չէ՝ նրանք կստորագրե՞ն այսպես կոչված խաղաղության պայմանագիրը, թե՞ կսահմանափակվեն ժամանակավոր հուշագրով։ Սակայն գուշակ լինել պետք չէ՝ հասկանալու համար, որ խոսքը գործարքի մասին է, որի արդյունքում Ամերիկան գալիս է տարածաշրջան, և Ռուսաստանը և Իրանը պետք է հաշտվեն դրա հետ։

Անկախ նրանից, թե սա ներառված է որևէ համաձայնագրի տեքստում, թե ոչ, հայտնի Զանգեզուրի միջանցքի և դրա վերահսկողության հարցի «և»-ի վրա վերջակետ կդրվի։ Փաշինյանի միջոցով Թուրքիան Հայաստանի տարածքով ուղիղ ճանապարհ կհարթի դեպի Ադրբեջան, Կասպից ծով և Կենտրոնական Ասիա։ Եվ դրա հետ մեկտեղ՝ ՆԱՏՕ-ն և Միացյալ Նահանգները, որոնք այդպիսով կստանան իրենց բոնուսը:

Ընդհանուր առմամբ, Վաշինգտոնում կայանալիք հանդիպման անտեսանելի մասնակիցները կլինեն Թուրքիան, Ռուսաստանը և Իրանը, և գուցե նաև Իսրայելը։ Եթե Թուրքիայի և Իսրայելի, ինչպես նաև Միացյալ Նահանգների և Ադրբեջանի համար սա կլինի ցանկությունների իրականացում, այն բանի իրականացում, ինչը սովորաբար անվանում են ազգային շահեր, ապա Ռուսաստանի և Իրանի համար կա ազդեցություն կորցնելու հեռանկար և անհրաժեշտություն շտապ կերպով վերանայել ծրագրերը, այդ թվում՝ Հյուսիս-Հարավ միջանցքի ճակատագիրը։ Զանգեզուրի «Արևմուտք-Արևելքը» դառնում է դրա այլընտրանքը։

Այս ամենում ամենաանարգ բանը Հայաստանի մասնակցությունն է։ Լեզուս չի պտտվում ասել, բայց Փաշինյանին նրանց վզին դնելով՝ նրա ընտրողները դատավճիռ են կայացրել իրենց և Հայաստանի նկատմամբ։ Այստեղ ազգային շահերի հոտ չի գալիս

Քիչ իմաստ ունի հիշել, որ Զանգեզուրի միջանցքի գաղափարի օրինականացումը վերաբերում է 2020 թվականի ղարաբաղյան պատերազմից հետո Հայաստանի, Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև կնքված համաձայնագրերին։ Այդ ժամանակ փորձ էր արվում Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև գոյություն ունեցող Լաչինի միջանցքը փոխարինել ենթադրական Զանգեզուրի միջանցքով։ Սակայն այժմ Լեռնային Ղարաբաղում հայեր չկան, ինչպես որ Լաչինի միջանցք չկա։ Եվ նրանց հետ մեկտեղ վերացել է Ռուսաստանի հետ ամեն ինչ համաձայնեցնելու անհրաժեշտությունը, որի հետ Վաշինգտոնի հանդիպման մասնակիցները ցուցադրաբար վիճում են։

Այն, ինչն այսօր հնարավոր է դառնում մեր աչքերի առաջ, ոչ միայն որոշ սխալ հաշվարկների հետևանք է, այլև Ռուսաստանի թուլացման օբյեկտիվ փաստ՝ տարածաշրջանում՝ Ուկրաինայի պատերազմի և Արևմուտքի հետ հակամարտության պատճառով: Մենք պետք է հնարավորինս արագ հասնենք հատուկ ռազմական օպերացիայի՝ մեզ համար ընդունելի արդյունքի: Այս տեսանկյունից, նախագահ Վլադիմիր Պուտինի դիվանագիտական ջանքերը հասկանալի են, որոնք ուղղված են ոչ միայն հատուկ ռազմական օպերացիայի արդյունքի հասնելուն, այլև Թրամփի հետ շփումներից խուսափելուն: Բոլոր նրանք, ովքեր ցանկանում են անվերջ ռազմական գործողություններ, պետք է հասկանան, որ իրենք ոչնչով չեն տարբերվում Անգլիայի և ԵՄ-ի ռուսաֆոբներից, ովքեր խաղադրույք են կատարել պատերազմի վրա մինչև վերջին ուկրաինացին: Որպեսզի այդ ընթացքում Ռուսաստանին հետ մղեն ամենուր, որտեղ հնարավոր է:

Հոգնել եմ Կասանդրա լինելուց», - գրել է Զատուլինը:

»,- գրել է նա։