ԱՄՆ հատուկ նշանակության ուժերի գիշերային գործողության ժամանակ Վենեսուելայի նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյին բռնելու գործընթացը Դոնալդ Թրամփը դիտել է իր Մար-ա-Լագոյի նստավայրից: Նրա կողքին էր պետքարտուղար և ազգային անվտանգության խորհրդական Մարկո Ռուբիոն, որն ամբողջ գործողության առանցքային դեմքն էր, գրում է CNN-ը:
Ինչպես ընդգծում է հեռուստաալիքը, Ռուբիոյի համար այդ պահը երկարատև քաղաքական գծի արդյունք էր: Կուբացի ներգաղթյալների և Հարավային Ֆլորիդայից քաղաքական գործչի որդի լինելով՝ նա վաղուց Մադուրոյին համարում էր առաջնահերթ թիրախ և, ըստ աղբյուրների, եղել է նրա ձերբակալմանը հանգեցրած ռազմավարության գլխավոր ճարտարապետը:
Գործողությունից հետո Թրամփը հայտարարեց, որ Ռուբիոյին է վստահում Վենեսուելայի «կառավարմանը» մասնակցությունը. ձևակերպում, որն ավելի շատ հարցեր է առաջացնում, քան պատասխաններ, բայց ընդգծում է Ռուբիոյի բացառիկ դերը:
Գործողությունն ամիսներ շարունակ ծրագրվել էր սերտ շրջանակում: Ռուբիոն սերտորեն համագործակցել է Սպիտակ տան քաղաքականության գծով աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ Սթիվեն Միլերի հետ: Քննարկումների մեծ մասը տեղի է ունեցել ավանդական դիվանագիտական կառույցներից դուրս՝ Պետդեպարտամենտի նվազագույն մասնակցությամբ, ինչն արտացոլում է որոշումների ընդունման փակ և կենտրոնացված բնույթը։
Ռուբիոն և Միլերը, չնայած նախկին տարաձայնություններին, համաձայնության են եկել Վենեսուելայի նկատմամբ կոշտ մոտեցման շուրջ։ Ռազմավարության գլխավոր հիմնավորումը թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարն էր, իսկ Մադուրոն համարվում էր հանցավոր ձեռնարկության ղեկավար։ Վերջիվերջո, գերակշռեց ճնշման սրումը, ներառյալ ռազմական գործողությունները և տարածաշրջանում ամերիկյան ներկայության ամրապնդումը։
Մադուրոյի ձերբակալությունից հետո ԱՄՆ-ն կենտրոնացավ տնտեսական ճնշման, հիմնականում՝ նավթային եկամուտների վերահսկման վրա՝ ժամանակավոր առաջնորդ Դելսի Ռոդրիգեսի վրա ճնշում գործադրելու համար։ Ժողովրդավարական անցման հարցերը հետաձգվեցին. առաջնահերթություն տրվեց ներգաղթին, թմրանյութերին, նավթին և ԱՄՆ ազգային շահերին։
Ռուբիոն դարձել է Սպիտակ տան, Կոնգրեսի և օտարերկրյա գործընկերների միջև հիմնական կապող օղակը՝ անձամբ անցկացնելով ճեպազրույցներ և բանակցություններ, որոնց թվում՝ Ռոդրիգեսի հետ անմիջական շփումը։ Սակայն նախկին դիվանագետները կասկածում են, որ նա կկարողանա ամենօրյա հիմունքներով կառավարել Վենեսուելան առանց հատուկ դեսպանորդի նշանակման։
Ռուբիոյի անձնական մոտեցումը Վենեսուելայի նկատմամբ մեծապես ձևավորվում է նրա ծագմամբ և Ֆլորիդայի քաղաքական միջավայրով։ Նախկինում նա ակտիվորեն աջակցում էր Վենեսուելայի ընդդիմությանը, սակայն վերջին շաբաթներին հեռացել է դրանից՝ չնշելով երկրի ապագա առաջնորդներին։
Չնայած գործողության շուրջ առաջացած իրավական և քաղաքական վեճին, հանրապետականները ընդհանուր առմամբ ընդունել են վարչակազմի հիմնավորումը։ Սպիտակ տունը պնդում է, որ Վենեսուելայի ներկա ղեկավարությանը տրվում է «հնարավորություն՝ էջը շրջելու», չնայած այս գործընթացի ժամկետներն ու պայմաններն անորոշ են։





























