Հայաստանում եկեղեցիները և պաշտամունքային կենտրոնները պետք է օտարվեն միայն Կառավարության համաձայնությամբ։ Այս մասին հունվարի 14-ին Ազգային ժողովի Գիտության, կրթության, մշակույթի, սփյուռքի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նիստում՝ «Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ու պատմական միջավայրի պահպանության և օգտագործման մասին» օրենքում փոփոխություններ կատարելու մասին օրենքների փաթեթի և հարակից օրենքներում լրամշակումների քննարկման ժամանակ հայտարարել է օրենսդրական նախաձեռնության համահեղինակ, իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Թաղուհի Ղազարյանը։

Պետք է նշել, որ գործող օրենսդրությամբ նման պահանջ պարզապես չկա։

Այսպիսով, գործող նորմերի համաձայն՝ կառույցների ցանկացած օտարում, անկախ դրանց տեսակից, նախատեսում է միայն լիազոր մարմնին նախապես տեղեկացնելու պարտավորություն՝ առանց Կառավարության համաձայնության պահանջի։ Նախագծի հեղինակներն են իշխող կուսակցության պատգամավորներ Սիսակ Գաբրիելյանը և Թագուհի Ղազարյանը։ Ըստ նրանց՝ օրենսդրական այս փոփոխությունները կարևոր են պաշտամունքային կառույցների մշակութային, հոգևոր, կրոնական և պատմական արժեքի պահպանման տեսանկյունից։

«Նախագծի նպատակն է սահմանել առանձին ընթացակարգ՝ հատուկ կրոնական վայրերի օտարման համար», - բացատրել է Ղազարյանը։

Հիմնավորման մեջ նշվում է, որ նման դեպքերում պետությունը պետք է իրավունք ունենա կա՛մ հաստատել, կա՛մ մերժել գործարքը։

Ըստ նախագծի՝ «պետական ցուցակներում ներառված եկեղեցիները, վանքերը, եկեղեցական և վանական համալիրները, տաճարները, մատուռները և այլ պաշտամունքային կառույցները կարող են օտարվել ցանկացած երրորդ անձի՝ վճարովի կամ անհատույց հիմունքներով, միայն Կառավարության համաձայնությամբ»։ Հուշարձանի սեփականատերը պարտավոր կլինի նախապես գրավոր կերպով տեղեկացնել լիազոր մարմնին՝ ներկայացնելով գործարքի նախագիծը և սեփականության իրավունքը հաստատող փաստաթղթերը։ Կառավարությունն իր հերթին պարտավոր կլինի պատասխան տալ երկամսյա ժամկետում։

Կառավարությունը հնարավորություն կստանա նաև «հետ վերցնել» իր համաձայնությունը, եթե գույքը ոչ հանրային նպատակներով կամ  նշանակությամբ օգտագործելու ռիսկ առաջանա։ Նույն սկզբունքը կգործի նաև այն դեպքում, եթե գործարքը հակասի հանրային շահերին, կամ եթե ներկայացված փաստաթղթերը լինեն կեղծ։ Վերոհիշյալ բոլոր պահանջների խախտման դեպքում գործարքը կդառնա անվավեր։

Որոշակի քննարկումներից հետո այս օրենսդրական նախաձեռնությունները դրական արձագանք են ստացել մշտական ​​խորհրդարանական հանձնաժողովի կողմից։