նախընտրելի դարձնելՄարդիկ, որոնք իրենց խոսքում հաճախակի եւ մեծ քանակությամբ հայհոյական բառեր են գործածում, այդպես են անում ոչ բառապաշարի աղքատության կամ իրենց միտքն այլ կերպ ձեւակերպելու անկարողության պատճառով: Նման եզրակացության են հանգել ամերիկացի հոգեբանները, որոնք հոդված են հրապարակել Language Sciences ամսագրում, գրում է The Independent-ը:
Փորձարկման ընթացքում գիտնականները կամավոր ուսանողներին խնդրել են 60 վայրկյանում վերհիշել եւ գրի առնել հնարավորինս շատ հայհոյական բառեր (ինչպես նաեւ, համեմատության համար, սովորական բառեր, օրինակ` կենդանիների մականուններ):
Պարզվել է, որ տարբեր տեսակի հայհոյական բառեր (տաբուավորված բառապաշար, հայհոյանքներ, վիրավորական դիմելաձեւեր) վերհիշելու ունակ մարդիկ գիտեն նաեւ եւ կարող են վերհիշել բառապաշարի այլ կարգերի պատկանող բառեր: Այլ խոսքով, հայհոյախոսների «բառապաշարի աղքատության» վարկածը չի հաստատվել, գրում է Lenta-ն:
«Սովորաբար համարվում է, որ հայհոյական բառապաշար օգտագործող մարդիկ ալարկոտ են, անկիրթ, աղքատիկ բառապաշար ունեն եւ ի վիճակի չեն զսպել իրենց: Սակայն մեր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ տաբուացված բառապաշարի մեծ հավաքածուն ավելի շուտ զարգացած խոսքի նշան է, ոչ թե դրա պակասների քողարկում», — նշում են հոդվածի հեղինակները:
Բացի այդ, տաբուացված բառապաշարին լավ տիրապետելը, պարզվել է, կապված է բարձր նեվրոտիզմի եւ փորձարարությանը պատրաստ լինելու, ինչպես նաեւ բարեհոգության եւ բարեխղճության ցածր մակարդակի հետ (այսպես կոչված հոգեբանական գծերի մեծ Հնգյակի):
