Հունգարիան ձգտում է Չեխիայի և Սլովակիայի հետ միավորել ուժերը՝ Ուկրաինայի հարցով թերահավատների դաշինք ստեղծելու համար, POLITICO-ին հայտնել է Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանի գլխավոր քաղաքական խորհրդականը։

Օրբանը հույս ունի համագործակցելու Անդրեյ Բաբիշի հետ, որի կուսակցությունը հաղթել է Չեխիայի վերջին խորհրդարանական ընտրություններում, և Սլովակիայի վարչապետ Ռոբերտ Ֆիցոյի հետ՝ ԵՄ առաջնորդների հանդիպումներից, դրանց թվում՝ գագաթնաժողովից առաջ դիրքորոշումները համակարգելու համար, հայտնել է օգնականը։

Չնայած մինչև ամուր քաղաքական դաշինքի ստեղծումը դեռ շատ վաղ է, դրա ձևավորումը կարող է զգալիորեն բարդացնել Ուկրաինային ֆինանսական և ռազմական աջակցություն ցուցաբերելու ԵՄ ջանքերը։

«Ըստ իս դա տեղի կունենա և ավելի ու ավելի տեսանելի կդառնա»,- ասել է վարչապետի քաղաքական տնօրեն Բալաշ Օրբանը, երբ հարցրել են Ուկրաինայի և թերահավատների միջև դաշինքի հնարավորության մասին, որը Եվրոպական խորհրդում որպես միասնական դաշինք կգործի։

«Դա շատ արդյունավետ էր միգրացիոն ճգնաժամի ժամանակ։ Դա միակ միջոցն էր, որով մենք կարող էինք դիմադրել»,- ասել է նա այսպես կոչված Վիշեգրադյան քառյակի մասին, որի անդամներն էին Հունգարիան, Չեխիան, Սլովակիան և Լեհաստանը, մինչդեռ եվրասկեպտիկների «Օրենք և արդարադատություն» կուսակցությունը 2015 թվականից հետո իշխանության էր Վարշավայում։

Այն ժամանակ Լեհաստանի վարչապետ Մատեուշ Մորավեցկին գլխավորում էր այս շարժումը՝ որպես դաշինքի ամենամեծ անդամ, իսկ V4 խումբը պաշտպանում էր ընտանեկան քաղաքականությունը, ինչպես նաև ԵՄ-ի համար ամուր արտաքին սահմանները և դեմ էր անդամ պետությունների միջև ներգաղթյալների ցանկացած պարտադիր տեղաշարժի։ Վիշեգրադյան քառյակը բաժանվեց Ուկրաինայում պատերազմի սկսվելուց հետո, քանի որ Լեհաստանը ռազմատենչ դիրքորոշում ընդունեց Մոսկվայի նկատմամբ, մինչդեռ Հունգարիան հակառակ դիրքորոշում ընդունեց։

Նոր Վիշեգրադյան դաշինքը կազմված կլինի երեք անդամից, այլ ոչ թե չորսից։

Լեհաստանի ներկա կենտրոնամետ վարչապետ Դոնալդ Տուսկն ուկրաինամետ հայացքներ ունի և քիչ հավանական է, որ որևէ դաշինք կնքի Օրբանի հետ։ Այնուամենայնիվ, Ֆիցոն և Բաբիշը աջակցել են Ուկրաինայի վերաբերյալ՝ հունգարացի առաջնորդի տեսակետին՝ Մոսկվայի հետ երկխոսության, այլ ոչ թե տնտեսական ճնշման կոչ անելով։