Շփման գծում դիպուկահարների առկայությունը եւ փոխհրաձգությունը  ռազմական ճնշման միակ միջոցն են,  որը  թույլ չի տալիս, որ  հակառակորդի եւ միջնորդների միջեւ պատրանք ձեւավորվի, թե Ադրբեջանը հաշտվել է պատերազմում կրած պարտության հետ  ու պատրաստ է որքան պետք է  պահպանել ձեւավորված ստատուս-քվոն:

Այս մասին հայտարարել է ադրբեջանցի քաղաքագետ Ռասիմ Մուսաբեկովը` այդպես բացատրելով Ադրբեջանի ռազմական ղեկավարության կողմից միջոնորդների` դիպուկահարներին շփման գծից դուրս բերելու կոչի մերժումը:

Նրա խոսքով, սակայն, պետք չէ կարծել, թե Ադրբեջանի իշխանությունն ու հասարակությունը  միայն պատերազմ սկսելու մասին են մտածում: «Դա այդպես չէ, թեեւ հանրության մեջ անհանգստությունն աճում է,  վճռական գործողությունների կողմնակիցների թիվը եւ նրանց ճնշումն իշխանության վրա մեծանում է: Ադրբեջանը շատ մեծ ներդրումներ է արել իր պաշտպանունակության բարձրացման համար:

Բավական է ասել, որ միայն ընթացիկ տարում այդ նպատակով հատկացվել է 3 մլրդ դոլարից ավելի: Դա ոչ միայն գերազանցում է Հայաստնի ողջ պետական բյուջեն, այլ հետխորհրդային տարածքում, չհաշված Ռուսաստանը, ամենամեծ ռազմական ծախսն է:  Սակայն ռազմական գործողությունների վերսկսում առաջիկայում ես չեմ սպասում: Առաջինը` բանակցություններ են վարվում: Երկրորդը` լայնածավալ ռազմական գործողություների վերսկսման մասին որոշումը կախված է ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակից», - եզրափակել է նա: