Գաղտնիք չէ, որ Հայաստանում բուհական համակարգը լուրջ ճգնաժամի մեջ է: Այս մասին փետրվարի 5-ին Հայաստանի Ազգային ժողովում Կրթության, գիտության, մշակույթի, սփյուռքի, երիտասարդության եւ սպորտի հարցերի մշտական ​​խորհրդարանական հանձնաժողովի նիստին «Բարձրագույն կրթության եւ գիտության մասին» օրենքում եւ հարակից օրենքներում փոփոխություն կատարելու մասին օրինագծերի փաթեթի քննարկման ժամանակ ասաց ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի եւ սպորտի նախարար Վահրամ Դումանյան:

Նախարարի խոսքով ՝ գիտական ​​ոլորտը նույնպես խոր ճգնաժամի մեջ է:

«Դպրոցական կրթությունը փոխկապակցված է բուհական եւ գիտական ​​ոլորտների հետ, եւ դրանք հնարավոր չէ  միմյանցից անջատ պատկերացնել: Ճգնաժամի պատճառը համակարգի թերարժեքությունն է: Բուհական համակարգում տեղի ունեցող գործընթացներն ապացուցում են դրանք կառավարելու անկարողությունը: Բուհ-պետություն-իշխանությունները սկսեցին դիմակայել միմյանց, ինչի արդյունքում անառողջ մթնոլորտ ստեղծվեց, իսկ դա անընդունելի է ցանկացած կառավարության համար ցանկացած իրավիճակում»,- պարզաբանեց նախարարը: Բացի այդ, ինչպես նշեց Դումանյանը, խնդրահարույց է դարձել նաեւ բուհի կառավարման կառույցներում բիզնեսի ներկայացուցիչ նշանակելու հարցը: Միեւնույն ժամանակ, պետությունն իրավունք չունի խառնվել այս բոլոր գործընթացներին, ինչը, ըստ նախարարի, նույնպես անընդունելի է:

Ըստ նրա` անտրամաբանական է նաեւ բուհերի հոգաբարձուների խորհուրդներում ուսանողների պարտադիր ներկայության պահանջը, ինչպես նաեւ` բուհերի ֆոնդերում, քանի որ եւ ուսանողը, եւ դասախոսը չեն կարող լինել մի կառույցում, որում նրանք պետք է լսեն զեկույցները եւ գնահատեն իրենց վերադասներին, այդ թվում` ռեկտորներին: Այստեղ, նախարարի կարծիքով, շահերի բախումն ակնհայտ է:

«Մինչդեռ բուհերի աշխատանքը պետք է հասկանալի լինի հիմնադիրների համար: Նոր օրենքով նախատեսվում է զգալիորեն կրճատել հոգաբարձուների խորհրդի անդամների թիվը: Ներկայումս բուհի խորհրդի կազմը 34 ներկայացուցիչ է ներառում, այդ թվում` 50 տակասո գործադիր իշխանությունից եւ գերատեսչություններից: Մինչդեռ հանրապետությունում կա 16 պետական ​​բուհ, ինչը լուրջ խնդիրների է հանգեցնում երկրի բուհական համակարգում: Այժմ կառավարման խորհուրդներում կլինի 9 մարց, որից 5-ը` լիազոր մարմնից եւ 4-ը` նուհից,այդ թվում` ուսանողներ», - ընդգծեց Դումանյանը:
Միեւնույն ժամանակ, ըստ նախարարի, բուհի ղեկավարի ընտրությունը կսկսվի գործող ռեկտորի պաշտոնավարման ժամկետի ավարտից վեց ամիս առաջ: Թեկնածուների թիվը չպետք է գերազանցի երեք անձը: Նրանց անունները ներկայացվում են իրավասու մարմնին, որն ընտրություն է կատարում հօգուտ որոշակի թեկնածուի: Չի բացառվում, որ լիազոր մարմինն ընդհանրապես ոչ մեկի վրա չկանգնեցնի իր ընտրությունը: Ստեղծվող կամ վերակազմավորվով բուհում մինչեւ Խորհրդի ձեւավորումը համապատասխան ոլորտի լիազոր մարմնի ղեկավարը ռեկտորի պաշտոնակատար է նշանակում ոչ ավել, քան մեկ տարի ժամկետով: Սա նշանակում է, որ օրենսդրական նախաձեռնությունը, օրինակ, կրթության, գիտության, մշակույթի եւ սպորտի նախարարին բուհի ռեկտորի կամ գիտական ​​կազմակերպության տնօրենի պաշտոնակատար նշանակելու միաձայն իրավունք է տալիս: 

Նախարարը նշեց, որ պետական ​​բուհի հիմնադիրը` ի դեմս պետության, պետք է 100 տոկոսով պատասխանատվություն կրի յուրաքանչյուր կոնկրետ բուհում իրավիճակի համար: Անհամատեղելի պետք է լինեն նաեւ երկու ղեկավար պաշտոնները քաղաքական եւ կրթական ոլորտում: Համալսարանների մասնաճյուղերի ղեկավարներին իր հրամանով նշանակելու է ռեկտորը:

Նախատեսվում է բարեփոխումներ իրականացնել նաեւ գիտության ոլորտում, որտեղ պետության հիմնական խնդիրը լինելու է երիտասարդ կադրերին իր համակարգ ներգրավելու փորձը: Անհրաժեշտ իրավական հիմքեր են դրվում գիտական ​​կազմակերպությունների եւ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների միջեւ սերտ համագործակցության խորացման, ինչպես նաեւ դրանց աստիճանական ինտեգրման` գիտական ​​կազմակերպությունների անկախ գործունեության, հետազոտական ​​ցանցերի եւ կոնսորցիումների ձեւավորման, ինչպես նաեւ հետազոտական ​​ինստիտուտների` բուհերի կազմում ընդգրկման համար: «Սակայն գիտության կառավարման համակարգը հարցեր է առաջացնում: Նախատեսվում է ակադեմիական հաստատություններին միավորվելու հնարավորություն ընձեռել: Այդ հաստատությունների աշխատանքը կհամակարգի համապատասխան լիազոր մարմինը»,- նշեց Դումանյանը: