Հայաստանը միանգամայն եզակի տեղ է զբաղեցնում աշխարհում, Հարավային Կովկասում եւ ԱՊՀ-ում, բոլորովին յուրահատուկ առաքելություն ունի. այն պատմականորեն Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերն է. Հայաստանն իր ցանկացած քաղաքական եւ պատմական փորձության մեջ կրում է այդ առաքելությունը։ Այս մասին Երեւանի պետական ​​համալսարանում «ԵԱՏՄ 7 տարիները. Եվրասիական ինտեգրումը` երեկ, այսօր, վաղը» թեմայով հանրային դասախոսության ժամանակ ասաց Ռուսաստանի պետական ​​հումանիտար համալսարանի պրոֆեսոր, պատմական գիտությունների դոկտոր Թամարա Գուզենկովան։

Ըստ նրա՝ ԵԱՏՄ-ն, որը կառուցված է տնտեսական փոխգործակցության համակարգի վրա, այսօր ենթարկվում է ոչ միայն աշխարհում գլոբալ աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ազդեցությանը, այլեւ համավարակի հետ կապված համակարգային ճգնաժամ է ապրում։ Սակայն, միեւնույն ժամանակ, նշեց նա, Հայաստանի վիճակը, միության անդամ մյուս երկրների վիճակի համեմատ, շատ ավելի լավ է, եւ կանխատեսումները բավականին լավատեսական են.

«ԵԱԶԲ-ն զգուշավոր, բայց բավականին լավ կանխատեսումներ է անում առաջիկա տարիների համար Հայաստանի տնտեսության վերականգնման վերաբերյալ։ Կարծում եմ՝ դա պայմանավորված է նրանով, որ երկիրը եւ հայ հասարակությունը, չնայած ներքին եւ արտաքին չափազանց անբարենպաստ խնդիրներին, իմունիտետ ունեն, հասարակությունը կարողանում է հարմարվել, մոբիլիզացվել եւ որոշակի առաջընթացի կամք դրսեւորել։ Եվ այս կանխատեսումների համաձայն՝ Հայաստանի տնտեսությունը տարեկան 3.5 տոկոս աճ կգրանցի»,- ասաց ռուս պրոֆեսորը։
Անդրադառնալով ԵԱՏՄ-ում Հայաստանի դերին եւ այն հարցին, թե ինչպես են ազդել անցած յոթ տարիները Հայաստանի տնտեսության վրա, Թամարա Գուզենկովան նշեց, որ հանրապետությունը շատ կարեւոր դեր է խաղում՝ լինելով այնտեղ, որտեղ գտնվում է, քանի որ այն կապող օղակ է մի ամբողջ խմբի միջեւ։ երկրների։ Եվ այս առումով, նրա կարծիքով, կարեւոր դեր է խաղում Իրանին հարեւանությունը, ինչը Հայաստանը մի կողմից փոխադրող երկիր է դարձնում, մյուս կողմից՝ Ռուսաստանի ռազմավարական առումով ամենաուղղակի մասնակիցն ու հարեւանը, քանի որ Իրանը ռուսական արտաքին քաղաքականության համար շատ կարեւոր նշանակություն ունի այս տարածքում:

«Վերջերս ուշադրություն դարձրեցի նրա վրա, որ Մոսկվան բառացիորեն ողողված է հայկական ապրանքներով, որոնք դուրս են մղել բելառուսական ապրանքները։ Դա նշանակում է, որ տնտեսության թվայնացումը պետք է գնա դեպի գյուղատնտեսություն, քանի որ մենք տեսնում ենք, թե ինչպես են փոքրաթիվ մարդիկ մեծ արդյունքների հասնում գյուղատնտեսության ոլորտում»,- ասաց նա։

 Բայց, ահա, այն մասին` արդյոք ժամանակը չէ ԵԱՏՄ-ն բացառապես տնտեսական միությունից քաղաքական ուղղվածություն տեղափոխել, Գուզենկովան կարծում է, որ այս հարցում շտապել պետք չէ. «Իհարկե, կարելի է մեկ այլ ներուժ գործարկել, օրինակ` ուժեղացնել կրթական եւ մշակութային ինտեգրումը ԵԱՏՄ-ում»։

Փորձագետը նշեց, որ Հայաստանը բոլորովին եզակի տեղ է զբաղեցնում աշխարհում՝ Հարավային Կովկասում եւ ԱՊՀ-ում,  միանգամայն յուրահատուկ առաքելություն ունի. «Այն պատմականորեն Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերն է. իր քաղաքական եւ պատմական ցանկացած փորձության ժամանակ Հայաստանը կրում է այդ առաքելությունը»,- շեշտեց նա։

Ըստ Թամարա Գուզենկովայի՝ ընդհանուր առմամբ Ռուսաստանը, Հայաստանը եւ այլ երկրներ շատ բարդ ժամանակաշրջան են ապրում՝ թելադրված աշխարհակարգի փոփոխություններով. «Տեկտոնական տեղաշարժեր են տեղի ունենում, մենք երկբեւեռ աշխարհի` բազմաբեւեռի վերածման գործընթացի մեջ ենք։ Ուժի կենտրոններն այսօր կոնսոլիդացված չեն, դրանք նոր են ձեւավորվում, եւ դեռ չկա մեկ առաջնորդ։ ԱՄՆ-ն արդեն դադարում է հեգեմոն լինել աշխարհաքաղաքականության մեջ, բայց, այնուամենայնիվ, ուժի այս կենտրոնը դեռ մնում է, իսկ մնացածները դեպի կոնսոլիդացիա են գնում։ Ուժի ծագող կենտրոն կարելի է վստհաբար Չինաստանը համարել, եւ դա հաշվի են առնում բոլորը, այդ թվում՝ Հայաստանում, քանի որ Չինաստանն ազդում է աշխարհի երկրների ներքին եւ արտաքին քաղաքականության վրա»։

Նշենք, որ հրապարակային դասախոսությունը կազմակերպել էին ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի Ռուսագիտության կենտրոնը, «Ինտեգրացիա եւ զարգացում» սոցիալական եւ վերլուծական կազմակերպությունը եւ Եվրասիական փորձագիտական ​​ակումբը։