Ռուսաստանի և Եվրոպայի հետազոտողները մշակել են մի տեսություն, որը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական ճշգրտությամբ ապացուցել փոխազդող տարրերի ցանցերում կայուն քաոսային վարքի առկայությունը։ Դրա ստեղծումը նոր հնարավորություններ է բացում գիտության մեծ թվով ոլորտներում բարդ դինամիկ գործընթացների ուսումնասիրման համար, հաղորդում է HSE-ի մամուլի ծառայությունը։
«Քաոսային դինամիկան օգտագործվում է վարքագծային և տնտեսական ցիկլերը նկարագրելու համար և օգնում է ավելի ճշգրիտ կարճաժամկետ կանխատեսումներ անել:
Մինչև վերջերս հարցը բաց էր մնում՝ ինչպե՞ս հասկանալ՝ դիտարկվող դինամիկան իսկապե՞ս քաոսային է, թե՞ սա ընդամենը ժամանակավոր երևույթ է, որին հաջորդելու է համակարգի կայունացումը։ Ռուս գիտնականները կարողացել են պատասխանել այս հարցին՝ կիրառելով կեղծ հիպերբոլիկություն հասկացությունը»,- ասվում է զեկույցում, գրում է ՏԱՍՍ-ը։
Այս բացահայտումն արվել է մի խումբ հետազոտողների կողմից՝ Լոնդոնի Կայսերական քոլեջի պրոֆեսոր Դմիտրի Տուրաևի գլխավորությամբ՝ ուսումնասիրելով դինամիկ համակարգերի վարքը, որոնք չափազանց զգայուն են ամենափոքր փոփոխությունների նկատմամբ: Նման ռեժիմներում համակարգի վարքագիծը դառնում է քաոսային՝ մաթեմատիկայի լեզվով չափազանց անկանխատեսելի: Որոշ դեպքերում, պարզվում է, որ օգտակար է. այն պաշտպանում է ուղեղը նեյրոնների չափից ավելի համաժամացումից, ինչպես նաև բարձրացնում է AI համակարգերի մարզման արդյունավետությունը:
Գիտնականներին վաղուց էր հետաքրքրում, թե որքանով է կայուն համակարգի այս քաոսային վարքագիծը, և արդյոք հնարավոր է հասկանալ՝ դիտարկվող դինամիկան իսկապե՞ս քաոսային է, թե՞ դա ընդամենը ժամանակավոր երևույթ է, որին կհետևի համակարգի կայունացումը։ Հետազոտողները պարզել են, որ այս հարցի պատասխանը կարելի է ստանալ՝ օգտագործելով կեղծ հիպերբոլիկության հայեցակարգը, որը մշակվել է ավելի քան տասը տարի առաջ Տուրաևի կողմից հայտնի ռուս մաթեմատիկոս Լեոնիդ Շիլնիկովի հետ միասին:
Ռուս և եվրոպացի հետազոտողները կիրառել են այս մաթեմատիկական գործիքը, որը նկարագրում է այսպես կոչված գրավիչների՝ քաոսային համակարգերի հիմնական տարրերից մեկի վարքագիծը՝ կայուն և անկայուն քաոսի գոյության շրջանների թվային քարտեզներ կառուցելու համար։ Որպես այս հաշվարկների մաս, մաթեմատիկոսներն ապացուցեցին, որ չորս կամ ավելի միանման փոխազդող տատանվող ցանցերը կարող են կայուն քաոս դրսևորել տարրերի միջև կապերի որոշակի գործառույթների ներքո:
Գիտնականները հույս ունեն, որ իրենց հաշվարկների արդյունքները և քաոսի կայունությունը գնահատելու իրենց մշակած մեթոդները կօգնեն զգալիորեն բարելավել նյարդաբանության, կենսաբանության, բժշկության, քիմիայի, օպտիկայի և գիտական գիտության այլ ոլորտներում բարդ դինամիկ գործընթացների ուսումնասիրությունը:





























