Պերուում հայտնաբերված ներկված գանգերի վերլուծությունը, որոնցից մի քանիսը պատկանում են մեկ հազարամյակ առաջ մահացած մարդկանց, ցույց է տալիս, որ մարդիկ ներկել են իրենց նախնիների կմախքի մնացորդները:

Դեռեւս հազար տարի առաջ ներկայիս Պերուի չինչա ժողովուրդը նկարազարդել է իր նախնիների մնացորդները կարմիր պիգմենտով, երբեմն գանգերը ներկելով մատներով՝ մահացածներին սոցիալական կյանքի նոր տեսակ հաղորդելու ծեսի շրջանակներում։

Նոր հետազոտության ընթացքում հետազոտողները վերլուծել են Պերուի հարավում գտնվող Չինչա հովտում հայտնաբերված հարյուրավոր մարդկային մնացորդներ: Նրանց ուսումնասիրած կմախքի մնացորդները, որոնք թվագրվել են 1000-1825 թվականներով, գտնվել են ավելի քան 100 «չուլպաներում»՝ մեծ գերեզմանային կառույցներում, որտեղ մի քանի մարդիկ միասին են թաղված եղել:

Սակայն գիտնականները պարզել են, որ օգտագործվել են կարմիր ներկերի տարբեր տեսակներ, եւ որ մահից հետո միայն որոշ մարդկանց են ներկել։

Հուղարկավորության ծեսերում կարմիր պիգմենտի օգտագործումը Պերուում սկիզբ է առել հազարավոր տարիներ առաջ եւ կապված է հասարակության մահացած անդամների հետ գործ ունենալու երկար գործընթացի հետ: «Մահը վերջը չի եղել»,- գրել են մասնագետները հետազոտության մեջ: «Դա շրջադարձային պահ է եղել այլ տեսակի գոյության վերածվելու եւ մի վիճակից մյուսը կրիտիկական անցման մեջ՝ հիմք ապահովելով հետագա կյանքի համար»:

Հետազոտողները կարմիր ներկի նմուշներ են վերցրել 38 տարբեր արտեֆակտներից եւ ոսկորներից, որոնցից 25-ը մարդկային գանգեր են եղել: Օգտագործելով երեք՝ ռենտգենյան փոշի դիֆրակցիա, ռենտգենյան ֆլուորեսցենտային սպեկտրոմետրիա եւ ICP-MS լազերային աբլացիա գիտական մեթոդները, որոնք հիմնականում վերլուծում են նյութի տարրերը, նրանք որոշել են կարմիր պիգմենտների բաղադրությունը: 24 նմուշների վրա կարմիր ներկը ստացվել է երկաթի վրա հիմնված օխրայից, ինչպիսին է հեմատիտը, 13-ի դեպքում՝ սնդիկի վրա հիմնված խրուկաներկից, եւ մեկը իրենից ներկայացրել է երկուսի համադրությունը:

Հետագա քիմիական վերլուծությունը ցույց է տվել, որ խրուկաներկը բերվել է հարյուրավոր մղոն հեռավորությունից, իսկ հեմատիտը հավանաբար ստացվել է տեղական աղբյուրներից: Հետազոտության հեղինակների կարծիքով՝ այս տարբերությունները կարող են արտացոլել տարբեր տեսակի ներկերի էլիտար եւ ոչ էլիտար օգտագործումը։

Արարածների մեծ մասը, որոնց ոսկորները ներկված են եղել, պարզվել է, չափահաս տղամարդիկ են: Սակայն ներկվել են նաեւ կանանց եւ երեխաների, ինչպես նաեւ բուժված վնասվածքներով մի քանի մարդկանց ոսկորները, եւ այն մարդկանց ոսկորները, որոնց գանգերը մանուկ հասակում ձեւափոխվել են: